De bevolking van het Gorontalo district
Geschiedenis
Volgens de Gorontalezen is hun naam van het woord `Hulontalangi'
afgeleid, wat zwerven betekent. Een oude legende beschrijft
hoe een man na veel omzwervingen met een klein bootje strandt
aan de voet van de Gunung Tilongkabila. In die tijd stond
het omringende land onder water. Na een paar jaar legde
een andere boot aan. De man was verlost uit zijn eenzaamheid
en trad met een van de vrouwelijke passagiers, Tilopudelo,
in het huwelijk. Zij worden gezien als de voorouders van
de Gorontalezen.
Bevolking
Het district Gorontalo telde in 1990 een kleine 600.000
inwoners. Het motto van de Gorontalezen is 'Aadati maa dili-dilito,
bolo mopo aito, aadati maa dutu-dutu bolo mohoputu', hetgeen
zoveel betekent als 'Traditie is gevestigd en moet in uitvoeringen
in ere gehouden worden'. Bij elke belangrijke gebeurtenis
in het leven hoort een traditionele ceremonie. Een belangrijke
ceremonie is de pohutu momulanga, het verwelkomen van gasten.
Deelnemers aan deze traditionele inhuldigingsceremonie dragen
speciaal voor deze gelegenheid ontworpen kledij en maken
gebruik van speciale muziekinstrumenten. De mopotilantahu-ceremonie
wordt de avond voor de bruiloft gehouden. Hierbij bezoekt
de bruidegom zijn bruid in haar ouderlijk huis. Bij dit
bezoek zijn verschillende personen aanwezig zoals de ta'a
tombuluwo (het districtshoofd, in dit geval de camat), de
pemangku adat (de kenner van de adat) en een groep mensen
die de sayiya, de alaykaya en de turunani zullen zingen.
Deze gezangen begeleiden het lezen van de Koran door de
bruid. Met de `khatam koran' laat ze zien dat ze alle 30
delen van de Koran kent. Een huwelijk kan afketsen als de
bruid de materie niet geheel onder controle blijkt te hebben.
Na de voordracht danst de bruidegom samen met de andere
aanwezige mannen de melapi saronde. Bij deze dans probeert
hij oogcontact met zijn aanstaande levenspartner te krijgen.
Vervolgens danst de bruid samen met een vrouw de tidi of
motidi dans. Deze vrouw speelt de rol van adviseuse op huwelijksgebied.
Traditionele dansen
De traditionele dansen van de Gorontalezen zijn bijzonder
interessant. De kalung- of tidi lotihu wordt opgevoerd bij
formele gelegenheden. Tijdens de polopalo demonstreren vrouwen
hun onafhankelijkheid. De religieuze zamrah is een duidelijk
door de islam geïnspireerde dans. De biteya beeldt
de samenwerking tussen de mensen uit. Tijdens de elengge
dankt men god voor de rijstoogst. De pajongge demonstreert
de vrijheid in het kiezen van een partner en de langga wordt
tijdens huwelijken opgevoerd.
Economie
Dankzij de aanleg van een uitgebreid irrigatiesysteem,
dat gevoed wordt door de Paguyaman-, de Randangan-, de Bone-
en de Tolinggularivier, zijn de oogsten in dit gebied goed
en de boeren redelijk welvarend. Op de vruchtbare bodem
wordt voornamelijk rijst en maïs verbouwd. Het Limbotomeer,
vlak boven Gorontalo-stad,
is een waterreservoir voor het omringende landbouwgebied.
Een deel van de vis die voor de kust gevangen wordt is bestemd
voor de export. Vooral tonijn is een belangrijk exportprodukt.
Het district is verder rijk aan koper en goud, dat respectievelijk
gewonnen wordt in de mijnen rond Paguyaman en Marisa. Sinds
de enorme stijging van de goudprijs rond het einde van de
18de eeuw heeft dit deel van de provincie en aantal malen
een 'goldrush' meegemaakt. Verder zijn rotanmeubels een
belangrijk produkt van de streek.
|
vliegticket
