De Minangkabau van West-Sumatra
West-Sumatra wordt ook wel eens Ranah Minang genoemd, het
land van de Minangkabau. De provincie telt 3,8 miljoen inwoners,
waarvan 95 procent Minangkabauers zijn. De Minangkabau maken
25 procent van de Sumatraanse bevolking uit. Ze wonen ook
buiten West-Sumatra, in Zuid-Tapanuli (Noord-Sumatra), rond
de bovenloop van de Kampar Kiri en de Kampar Kanan (Riau)
en langs de Btanag Hari-rivier (Jambi). De vier traditionele
Minangkabaustammen zijn de Melayu, Tanjung, Jambak en de
Chaniago. Minangkabauers staan bekend als uitstekende boeren
en handwerkslieden. Daarnaast hebben ze tevens een belangrijk
aandeel in de handel.
de vrouwen zijn de baas
De Minangkabau zijn vooral bekend door hun matrairchale
familiesysteem. Huizen en land zijn eigendom van de vrouwen.
Toch heerst er geen diktatuur van de vrouwen, maar eerder
een machtsbalans tussen de geslachten. Naar buiten toe vertegenwoordigen
de mannen de familie. Ze hebben leidinggevende functies
op sociaal en religieus gebied. Volgens een spreekwoord
van de Minangkabau heeft 'De man de eer, de vrouw het bezit'.
Nog altijd is het zo dat de man bij het huwelijk de bruid-
of in dit geval dus de bruidegomsschat ontvangt. Dit kan
naar gelang de rijkdom van de familie van de bruid en de
status van de bruidegom een ring, een waterbuffel of zelfs
een auto zijn. Na het huwelijk trekt de man in het huis
van zijn vrouw in. Hij dient nu de velden van zijn vrouw
en zijn moeder te bewerken. Als beloning voor zijn werk
ontvangt hij een vastgesteld deel van de oogst. Het kan
ook het geval zijn dat er op kosten van de familie verder
gestudeerd wordt. De ouderlijke macht over de kinderen ligt
bij de familie van de vrouw. Voor jongens is niet de vader
maar de oudste broer van de moeder de belangrijkste persoon.
Na een scheiding blijven de kinderen bij deze oom of bij
hun moeder. De man moet wanneer hij niet in zijn eigen onderhoud
kan voorzien weer teruggaan naar zijn moeder.
Ofschoon de Minangkabau moslim zijn, vormt de islam geen
bedreiging voor het matriarchaat. Wat wel een bedreiging
vormt is de westerse macho-cultuur zoals die in b-fims op
de tv en in de bioscopen te zien is. Onder invloed hiervan
gaan jongeren zich in toenemende mate verzetten tegen de
oude matriarchale verhoudingen. Ook de trek naar de steden
draagt ertoe bij dat de oude verhoudingen in de knel raken;
men verlaat de gemeenschap en de sociale controle op het
naleven van de adat.
De legende
Een oude legende vertelt hoe de Minangkabau aan hun naam
kwamen. In een twist over landbezit met Javanen werd besloten
dat een gevecht tussen twee buffels uit moest maken wie
gelijk had. De Sumatranen kozen in plaats van een sterke
buffel een jong kalf dat voor zijn voeding nog afhankelijk
was van zijn moeder. Ze lieten het 10 dagen verhongeren
waarna ze op de neus van het dier een ijzeren pen aanbrachten.
De javanen, die hun sterkste buffel in de strijd hadden
geworpen stonden verbaast te kijken naar het kalf dat de
Sumatranen in de strijd hadden geworpen. Al heel spoedig
werd duidelijk wat de Sumatraanse list inhield. Wanhopig
op zoek naar moedermelk boorde het kalf zijn neus in de
buik van de Javaanse buffel die dodelijk gewond door de
ijzeren pen ter aarde stortte. De strijd (minang) was door
de kleine buffel (kerbau) gewonnen, vandaar de naam van
de stam. Vandaag de dag is de buffel nog altijd het symbool
van de stam der Minangkabau.
Architectuur
De huizen (rumah gadang) van de Minangkabauers staan op
palen, die tevens de afscheiding tussen de verschillende
afdelingen vormen. In deze afdelingen wonen de verschillende
groepen van het grotere familieverband. Elke man of vrouw
blijft het hele leven lid van zijn of haar maternale rumah
(huis). Aan het traditionele Minangkabau huis wordt overigens
steeds een extra puntdak toegevoegd, wanneer moeder of oma
(binnen de matriarchale Minangkabause samenleving de baas
in huis) een schoonzoon rijker is. Iedere dochter heeft
een eigen kamer waar ze haar man, die vaak alleen s'nachts
komt, ontvangt. De kinderen groeien op in het longhouse
van de moeder. De man heeft weinig over hun opvoeding te
zeggen. Hoewel de Islam mannen als erfgenamen boven vrouwen
stelt, gehoorzamen de Minankabau hier nauwelijks aan.
Races
De Minangkabau zijn dol op races en wedstrijden. Hieronder
staan de belangrijkste:
Paardenraces
Elke maand wordt ergens in de provincie een paardenrace
gehouden. Het zijn non-commercieele races tussen teams uit
verschillende districten. De paarden worden ongezadeld bereden.
De afstanden van de races liggen tussen de achthonderd en
zestienhonderd meter. Informeer bij de plaatselijke VVV
en touroperators waar en wanneer de volgende races plaatsvinden.
Karbouwenraces
Deze races worden meestal gehouden als de velden geploegd
moeten worden. Twee stieren worden voor een ploeg gespannen.
De jockey staat op de ploeg en spoort de beesten aan, soms
door ze in de staart te bijten.
Eendenraces
Deze bijzondere races worden soms in de omgevig van
Payakumbuh gehouden. De eenden moeten een traject van achthonderd
tot tweeduizend meter vliegen. De winnaar is de eend die
het traject volgt en als eerste over de finish gaat.
Ontmoet de Minangkabau met Travelmarker Reizen
| tmreizen.nl |
  |
| Maak kennis met de Minangkabau
tijdens een zeer bijzondere vakantie met privé-chauffeur
van Travelmarker Reizen. |
|
vliegticket
