Vlinders en Watervallen
 Een
km vanaf het dorp Bantimurung ligt een klein natuurpark,
dat recentelijk door betonnen bouwwerken ontsierd is. Het
eerste fraaie voorbeeld dat je hiervan ziet is de bijna
10 m hoge betonnen aap die de toegangspoort tot het park
vormt. Hiervandaan is het nog 1 km naar het kaartjesloket.
Halverwege ligt een groot zwembad rechts van de weg.
De topattractie van het park Bantimurung is de 30 m hoge
en 20 m brede waterval. In het gebied rond de waterval,
dat sinds 1981 de status van toeristenpark heeft, komen
de meest uiteenlopende soorten vlinders voor. Sir Alfred
Russel Wallace verzamelde hier in 1857 een groot aantal
bijzondere, en op dat moment voor de wetenschap nog onbekende
vlinders zoals de prachtig gekleurde Ornithoptera. Hij trof
hier ook de Papilio androcles aan, een van de grootste en
zeldzaamste zwaluwstaartvlinders. Hij noemde het gebied
waar nu het toeristenpark ligt het koninkrijk der vlinders.
Een onderzoek uit 1977 stelde het aantal vlindersoorten
vast op 200, behorende tot 8 vlinderfamilies. De 4 endemische
soorten, de Troides haliphron, de Troides Helena, de Troides
hypolitus en de Cethiosa myrana werden in 1980 door de regering
beschermd verklaard. Helaas voorziet de lokale bevolking
in haar levensbehoefte door vlinders in Bantimurung te koop
aan te bieden. De parkwachters, onder wiens neus de spullen
gevangen en verkocht worden, doen hier niets aan. Geschat
wordt dat ruim 40 procent van de bezoekers aan het park
vlinders koopt. Als deze situatie onveranderd blijft is
een aantal vlindersoorten gedoemd tot uitsterven. De Cethiosa
my rana is de laatste jaren niet meer gezien.
Een gedegen voorlichting aan de bevolking is noodzakelijk.
Het gaat er namelijk om dat vlinders eitjes kunnen leggen
voordat ze gevangen worden. Drie dagen nadat de vlinder
uit de cocon is vrijgekomen legt ze namelijk eitjes, en
4 dagen later sterft ze. De 270 soorten vlinders van het
park worden in een gebouwtje rechts voor de waterval tentoongesteld
en verkocht. Een bijzondere parkbewoner is de vliegende
hagedis (Draco volcans). Dit beestje wordt helaas ook in
Bantimurung te koop aangeboden.
Wandelingen naar meertjes en grotten
Je kunt de rivier een stuk stroomopwaarts volgen naar
kleinere watervallen, grotten en meertjes. Vanaf de waterval
is het 10 minuten lopen naar het eerste meer. Het goed begaanbare
pad voert door fraaie tropische vegetatie.
Bij het eerste meer staat een waarschuwingsbord vanwege
een paar gevaarlijke draaikolken. Links van het meer gaat
een 40 m lang pad omhoog naar de 100 m diepe Gua Batu. Bij
het begin van het pad ligt een warung waar zaklampen verhuurd
worden. Je kunt via de rotsen en een enorme grot doorklauteren
naar een tweede meer, waar het pad ophoudt. Ook hier kun
je heerlijk zwemmen.
Vanaf de entree van het park kun je in een dik kwartier
over een niet al te makkelijke en steile trap de Gua Mimpi
(de droomgrot) bereiken. Om de grot binnen te gaan moet
je een klein bedrag betalen. Buiten het weekeinde is er
meestal geen kaartjesverkoper aanwezig. De grot is ruim
1000 m diep en wordt, wanneer er geen kortsluiting geweest
is, matig verlicht door lampen. Je loopt over houten vlonders,
waarvan af en toe planken ontbreken. Zonder fatsoenlijke
lamp hoef je het dus niet te proberen. Halverwege de grot,
op het punt waar het pad naar links afbuigt, zijn links
afdrukken van handen te zien, gelijk aan die van de grotten
van Leang-leang. De verlichting in de grot houdt in een
grote ruimte op. Als je een krachtige zaklamp hebt kun je
verder klimmen naar een opening die in het regenwoud uitkomt.
Je moet echter via de grot terug om bij het park te komen.
Tegenover de ingang van Gua Mimpi ligt de toegang tot de
ruim 600 m lange Gua Istana. Deze is niet verlicht en moeilijk
toegankelijk. Bij de grotten hangen meestal wel jongens
rond die je voor een klein bedrag gidsen (inclusief een
sterke zaklamp).
Hoewel Bantimurung vooral door het karstgebergte waar het
midden in ligt een uniek natuurfenomeen is, is het te klein
en te toeristisch om het als absolute must te bestempelen.
Door de grilligheid van het terrein kun je hier geen lange
tochten maken. Daarnaast zijn er buiten het regenseizoen
nauwelijks vlinders. Het moeilijk toegankelijke Karaenta
natuurreservaat is tegenwoordig een betere plek om vlinders
te zien. Als je de drukte van Makassar
wilt ontsnappen is Bantimurung wel een goede keus. Ga in
ieder geval niet in de weekends, want dan ontsnap je samen
met een groot deel van de stadsbevolking. Geopend van 8.00
tot 16.00 uur.
 |
|
 |
|