Bogor
Bogor ligt op 280 meter hoogte aan de voet van de 2211 meter
hoge gunung Salak op ongeveer 50 kilometer van Jakarta en
120 kilometer van Bandung.. In het oosten waken de vulkanen
Gunung Pangrango (3019 m) en Gunung Gede (2950 m) over het
plantenstadje. Bogor wordt vanwege een regenval van 3000 tot
4000 mm per jaar en een record aantal stormen van 322 per
jaar met recht de ‘regenstad’ genoemd. Het hoogtepunt
van een bezoek aan Bogor is een bezoek aan de beroemde Botanische
Tuinen (Kebun Raja Indonesia) en het buitenverblijf Buitenzorg,
het voormalige paleis van de gouverneur-generaal.
Geschiedenis
In de 5e eeuw lag het machtscentrum van het hindoerijkje
Holoton even ten noorden van Bogor. Toen Holoton werd veroverd
door Tarumanegara, verhuisde de hoofdstad naar Bekasi (even
ten oosten van het tegenwoordige Jakarta). In de 14e eeuw,
ten tijde van de heerschappij van Pajajaran over grote delen
van West-Java, lag het machtscentrum Pakuan op de plaats
van het huidige Bogor. Inscripties in steen, die zijn aangetroffen
in de omgeving van Bogor, zijn de enige tastbare overblijfselen
uit deze tijd. De in Batavia
wonende Nederlanders zochten hier graag verkoeling daar
Buitenzorg (‘buiten de zorgen’ van het sterk
vervuilde en door epidemieën geteisterde Batavia),
zoals Bogor vroeger genoemd werd, bekend stond om zijn vele
regens. De schrijfster Annie Foore schreef in 1899 het volgende
in haar roman Bogoriana
Niets vriendelijkers, niets stralenders
dan Buitenzorg in het ochtenduur, niets verrukender dan
de atmosfeer die daar heerst wanneer de regen, 's nachts
in stromen neergevallen, tegen de morgen ophoudt
Het huidige Bogor
De plaatswordt ook wel de achtertuin van Jakarta genoemd.
Velen ontvluchten de hoofdstad en vestigen zich in Bogor,
dat met de trein of over de 60 km lange tolweg slechts een
uur van Jakarta verwijderd is. In de tijd van Daendels duurde
deze tocht een week. Bogor is een snel groeiende stad met
steeds meer woonwijken buiten het oude centrum. .Het ooit
kleine en rustige Bogor is nu dan ook, net als de meeste
steden in West-Java, uitgegroeid tot een overbevolkte stad
waarin het verkeer voor een hoge graad van luchtvervuiling
zorgt. Vooral de talloze Japanse driewielers, de bemos,
beijveren zich hun steentje aan de verkeerschaos bij te
dragen. Er zijn dagen dat er een dikke laag smog over de
stad hangt.
Bezienswaardigheden in Bogor
Het paleis van de Gouverneur-generaal
Het paleis is zeker geen architectonisch meesterwerk, maar
is goed onderhouden en ziet er, liggend in zijn grote tuin
met vooraan de lotusvijver en iets verderop de grote waringin-bomen,
nog altijd schitterend uit. In 1745 liet de toenmalige gouverneur-generaal
baron Van Imhoff hier een buitenverblijf bouwen. Van Imhoff
verkoos Bogor boven het hete en ongezonde Batavia. Dit gebouw
werd in 1834 door een aardbeving werd verwoest. Het paleis
zoals het er nu staat, werd in 1870 de officiële residentie
van de gouverneur-generaal en zou dat tot de inval van de
Japanse troepen blijven. Het landgoed en de omliggende akkers
leverden extra inkomsten op voor de opvolgende gouverneurs-generaal.
Na de onafhankelijkheid werd het gebouw een paleis, Istana
Bogor. President Soekarno ging er wonen en decoreerde de
ruime kamers met reusachtige schilderijen en beelden van
bekende Indonesische schilders en beeldhouwers. Soekarno
was een liefhebber van vrouwelijk schoon en bracht in het
paleis een uitgebreide collectie erotische kunstwerken onder.
Van 1967 tot aan zijn dood in 1970 had Soekarno huisarrest
in Istana Bogor. Het stempel dat Soekarno op het paleis
heeft gedrukt, is zo overweldigend dat president Soeharto
er zelden kwam. Het paleis werd en wordt voornamelijk gebruikt
als onderkomen voor hoge buitenlandse gasten.Het paleis
van Bogor is helaas voor bezoekers gesloten.
Botanische tuinen
Met de aanleg van de tuinen die achter het paleis liggen,
's lands plantentuin, werd in 1817 begonnen. Dit gebeurde
op initiatief van Sir Stamford Raffles, de Britse Gouverneur-Generaal.
De aanleg van de 110 hectare grote plantentuin van Bogor
werd uitgevoerd door de Duitse hoogleraar Caspar Georg Reinwardt.
Caspar Georg Reinwardt werd de vrijwel onmogelijke taak
opgelegd om een draaiboek te maken voor deze exploitatie
van Oost-Indië. Bij zijn aanstelling in 1815 werd een
bijlage gevoegd waarin honderd vragen waren opgenomen over
de meest uiteenlopende zaken als delfstoffen, bevolking,
planten, dieren, kunsten en wetenschappen. Tegenwoordig
zou voor zo’n omvangrijke opdracht een multidisciplinair
team worden samengesteld. Reinwardt moest zich behelpen
met twee assistenten: Kent en voorheen bij de Londonse Kew
Gardens werkzame Hooper. Reinwardt werd opgevolgd door Carl
Ludwig Blume (1822-1826).
De tuin groeide snel uit tot een van de belangrijkste botanische
tuinen ter wereld. In de tuin werd geëxperimenteerd
met uitheemse plantesoorten.
In 1831 werd J.H. Teysmann aangesteld. Deze Arnhemse tuinman
had eigenlijk geen gedegen botanische kennis, maar wist
zichzelf met ijzeren wilskracht te ontwikkelen, waardoor
hij uiteindelijk veel voor de opbouw van de tuin heeft betekend.
Gedurende zijn ambtsperiode werd een begin gemaakt met het
wetenschappelijke onderzoekscentrum. Het werd onder zijn
leiding de proeftuin van het in 1830 ingevoerde cultuurstelsel,
waarbij de Javaanse boer verplicht werd op een deel van
zijn grond produkten als thee, koffie, tabak, kina (kinine),
cassave en oliepalmen (in de tuin staat nog steeds een nazaat
van een van deze allereerste oliepalmen in Indonesië)
voor het Gouvernement te verbouwen. De tuin leverde plantmateriaal
voor gouvernementsinstellingen en soms aan particulieren.
In 1842 werd de Bibliotheca Bogoriensis opgericht, waar
tegenwoordig niet minder dan 75.000 boeken staan. Thans
is de Botansiche Tuin de grootste op het zuidelijk halfrond
en de rijkste wat het aantal planten betreft.
De Botanische tuin van Bogor telt nu ruim 12.000 plantesoorten
en 3000 orchideesoorten en is hiermee de grootste op het
zuidelijk halfrond en de rijkste wat het aantal planten
betreft. De orchideëenkas is voor publiek gesloten
omdat sommige bezoekers hun handen niet thuis konden houden.
Misschien dat een kleine tip deuren opent.
Direct achter de ingang ligt de 450 m lange kanarielaan,
die in 1832 door Teysmann werd aangelegd. De kanarieboom
wordt ook wel vanwege de smaak van de noten de Javaanse
amandelboom genoemd.
In een deel van het park (1e straat links) bevinden zich
scholen vliegende honden hangende aan de takken van hoge
bomen. Deze dieren, die zich hoofdzakelijk met fruit voeden,
worden door de Indonesiërs kalongs genoemd en als lekkernij
beschouwd. Hun aantal is echter de afgelopen jaren sterk
teruggelopen, omdat er in de omgeving van Bogor steeds meer
van hun vaste woonbomen gekapt worden.
Op het meer achter het paleis drijven Victoria Regia, reusachtige
waterlelies uit het amazonegebied. Het klassieke witte monument
vlakbij de ingang is opgericht ter nagedachtenis aan Olivia
Marianne Raffles, de vrouw van Sir Thomas Stamford Raffles,
de gouverneur-generaal uit de Britse tussenperiode (1811-1816).
Als echte Britse ergerde ze zich aan de slechte manieren
van de Nederlandse dames, die sirih kauwden en in sarong
en kebaya liepen. Ze ligt in Jakarta begraven.
Bijzonder is ook de Nederlandse begraafplaats. In zijn Herinneringen
eener reis naar Nederlandsch-Indië in 1862 schreef
W.F. Gevers Deynoot het volgende over de begraafplaats:
Eén der lieflijkste gedeelten
van het park acht ik een kleine begraafplaats, die dicht
achter het paleis is aangelegd en onder de hoog opstaande
bamboestruiken verscholen ligt. Hier rusten onder eenvoudige,
maar nette graftomben de overblijfselen van enige hoge autoriteiten
die in Nederlandsch-Indië bevel voerden en van geliefde
betrekkingen die daar te vroeg uit het leven werden gerukt.
Er heerste onder die bevallige bamboeplanten ene kalmte
en rust, die het hart met weemoed vervulden
De pracht van de botanische tuinen van Bogor liet ook weinig
heel van de nuchterheid van architect Berlage, die in 1923
drie maanden door de archipel reisde. In de bomen herkende
hij verstarde reuzenvrouwen met fantastisch groene sleepgewaden.
En Ach! De nacht aan de vijver, waar de lotusbloem zich
door haren bleeken minnaar uit den zonneslaap liet wekken,
en waar mij de geheimzinnige zwoele sfeer der tropen beving,
was misschien wel de duizend en eerste der Oostersche
vertellingen
| bogor.indo.net.id |
  |
| Informatie, foto's en plattegronden
van de botanische tuin van Bogor |
Natuurhistorisch museum van Bogor
Bogor is nog altijd een belangrijk centrum van onderzoek
en onderwijs en heeft een faculteit van landbouw, bosbouw
en veeartsenij. Tegenwoordig zijn er in totaal bijna 20
verschillende onderzoekscentra gevestigd. Het natuurhistorisch
museum in het park is op ma.-do. en za. van 8.00-12.00 geopend.
Op vrij. van 8.00-10.00 uur en op zo. van 8.00-14.00 uur.
Daarnaast heeft het park ook een aan de universiteit verbonden
Botanische Bibliotheek, een van de best voorziene van de
wereld.
In de hoofdstraat die langs de botanische tuinen van Bogor
loopt, worden plaatselijke specialiteiten zoals papayas,
zoete ananas, bananen en diverse andere vruchten te koop
aangeboden. Helaas zijn veel van de oude kenari-bomen gekapt
om de straat te verbreden.
Gamelanfabriekjes in Bogor
Pasu Karna in Jl. Pancasan (nr 17) is een van de laatste
gamelanfabriekjes van Java.
Stel je eigen reis naar Bogor samen met Travelmarker Reizen
| tmreizen.nl |
  |
| Bezoek Bogor tijdens een
van de twee zeer bijzondere bouwstenen van Jakarta naar
Yogyakarta van Travelmarker Reizen (met privé-chauffeur
en per trein) |
Van Bogor naar Bandung
Ciawi
12 km vanaf Bogor ligt Ciawi. In het nabijgelegen dorp
Tapos ligt een uitgestrekt agrarisch proefterrein voor de
veeteelt.
 Het
landschap begint inmiddels steeds aantrekkelijker te worden.
De weg begint nu ook omhoog te klimmen, de bergen in. Hier
begint het theedistrict. De theepluksters werken het liefst
dicht bij de weg, omdat ze daar geld kunnen verdienen met
het poseren voor toeristen. De dames zitten soms dik onder
de make-up.
Puncak pas
Het hoogste punt op de route is de Puncak, een bergpas
met een grote naam bij oud-Indiëgangers. Vanaf de restaurants
op het hoogste punt van de pas wordt een magnifiek uitzicht
geboden op de met theestruiken bezaaide hellingen. Rindu
Alam is een aanrader. In de buurt kun je een korte wandeling
maken naar Telaga Warna, een vulkanisch meertje.
Voorbij de Puncak pas kun je de 3000 meter hoge vulkaan
Gunung Gede zien liggen. De plaatsen in dit gebied beginnen
allemaal met ci, het Sundanese woord voor water. In deze
omgeving liggen namelijk een groot aantal heetwaterbronnen.
Cipanas betekent bijvoorbeeld heetwater.
Cipanas
Cipanans ligt 10 minuten rijden vanaf de top van de Puncakpas.
In deze plaats, door zijn heetwaterbronnen een geliefd kuuroord,
staat het Istana Cipanas rechts van de weg. Dit in 1750
gebouwde buitenverblijf van de gouverneur-generaals werd
ook door Sukarno gebruikt. Het paleis is gesloten voor publiek.
Cianjur
De stad Cianjur ligt midden in een van de belangrijkste
rijstgebieden van West-Java. De rijst die hier verbouwd
wordt, is beroemd om haar kruidige smaak en goede kwaliteit
en behoort hierom tot een van de duurste soorten. Van de
18de tot het midden van de 19de eeuw was Cianjur de hoofdstad
van de Priangan, het centrum van de Sundanese
kultuur.
Kalkfabriekjes
De weg tussen Cianjur en Bandung kronkelt zich door
het Gunung-Mesjiddistrict, een heuvelachtig landschap van
kalksteen. Langs de weg liggen verschillende kalkfabriekjes.
In eenvoudige ovens wordt aan een stuk door onder erbarmelijke
omstandigheden kalk geproduceerd. De kalkstenen gaan boven
de oven in en worden gedurende 6 uur verhit. Een lading
stenen levert ongeveer 4 ton kalk op. Na verhitting gaan
de stenen uit de oven en worden ze geblust (een zeer ongezond
karwei), waarna ze in poeder uiteen vallen. De kalk wordt
gebruikt in verf en tevens verwerkt in veevoeder. Veel van
de kalk wordt naar Maleisië uitgevoerd.
Pandalarang
De onder het Nederlandse bewind gebouwde papierfabriek
van Pandalarang is nog altijd in gebruik.
Cimahi
Cimahi, een paar kilometer achter Pandalarang, was voorheen
het Nederlandse militaire depot. Tegenwoordig heeft het
Indonesische leger er een depot. Cimahi is inmiddels aan
Bandung
vastgegroeid. Vlakbij Cimahi ligt het ereveld Leuwigajah
bij het gelijknamige dorp.
|