gedetailleerde informatie over diverse landen waar is de camping, wat kost deze kamer, hoe ruil ik een woning en nog veel meer..... alles over vluchten, vliegvelden, auto's, campers, motoren, treinen, metro's, bus- en bootreizen zoek een groepsreis, een cruise of een vlucht met hotel uitgebreide info en tips voor een actieve  vakantie ! tips over bagage, geld, reisdocumenten, gezondheid en nog veel meer ! zoek een nieuwsgroep, reisgenoot, reisverslag, fotoreportage, reisgids of landkaart !
Travelmarker Homepage

De fauna van Sulawesi - Zoogdieren

reis terug  

Zoogdieren die enkel op Sulawesi voorkomen

Anoa

De anoa of gemsbuffel is een van de primitiefste buffels en komt alleen op Sulawesi voor. Er zijn 2 soorten, de berg-anoa (Lat:Bubalus quarlesi, Ind: Anoa pegunungan) en de laagland-anoa (Lat: Bubalus depressicornis, Ind: Anoa daratan rendah). De eerste heeft een schofthoogte van 1 m en ruwe hoorns, de laatste is iets kleiner en heeft gladde ronde hoorns. Het massieve lichaam, dat 300 kg kan wegen, wordt gedragen door slanke poten. De anoa eet grassen, bladeren en varens en laat zich slechts zelden aan mensen zien. Dat is maar goed ook, want ondanks zijn kleine gestalte is het een uitermate gevaarlijk en agressief dier. Alle pogingen ten spijt is men er niet in geslaagd het dier te domesticeren. Wel wordt er flink op het dier gejaagd, ondanks dat de soort onder de Indonesische wet beschermd is.

Babiroesa

De babiroesa (Lat: Babyrousa babyrussa, Ind: babirusa) is een zeer primitieve varkensachtige en komt alleen op Sulawesi en een paar Molukse eilanden voor. Het dier wordt gewoonlijk tot de varkens gerekend. Het feit dat de babiroesa 30 miljoen jaar in isolatie heeft geleefd en geen gemeenschappelijke voorouder heeft met varkens wordt hierbij voor het gemak over het hoofd gezien. De babiroesa is kleiner dan vele andere wilde varkens. Een volwassen mannetje is ongeveer 1 m lang (zijn staart niet meegerekend), ongeveer 65-80 cm hoog en weegt rond de 100 kg. Per gebied zijn er af en toe kleine verschillen te zien in beharing en oogkleur. Het meest kenmerkend aan de babiroesa zijn de zeer lange en grillig gevormde hoektanden van de bovenkaak. Vanwege deze over het hoofd gekrulde tanden wordt het dier ook wel het hertenzwijn genoemd. De tanden kunnen bij een mannetje tot 31 cm worden, bij de vrouwtjes blijven ze kleiner. Pas in 1982 werd duidelijk waarvoor ze dienen; in dat jaar was een bioloog getuige van een gevecht tussen 2 mannetjes. De boventanden haakten om de dolkachtige ondertanden en ontwapenden de tegenstander.

Babiroesa leven in groepen van 4 of 5, meestal een mannetje met vrouwtjes en hun jongen. Ze prefereren de moerassige delen van de jungle en zijn goeie zwemmers. Babiroesa kunnen rivieren en zelfs grote stukken zee oversteken. Door hun tanden kunnen ze geen voedsel uit de grond te wroeten zoals gewone varkens. Ze voeden zich daarom met planten die aan de oppervlakte groeien en met fruit, insekten en vlees.

Helaas wordt het gebied waar de babirusa voorkomt steeds kleiner. Dichte bossen in het noorden en het midden van Sulawesi en een paar Molukse eilanden zijn de enige plaatsen waar ze nu nog leven. Ondanks dat de soort al sinds 1931 beschermd wordt, wordt er nog op grote schaal op het beest gejaagd. Voor de lokale bevolking is het vlees van het hertezwijn een delicatesse beschouwd, en de schedel van het dier wordt vaak aan souvenirwinkels verkocht. Omdat de babiroesa in tegenstelling tot varkens geen gespleten hoeven heeft beschouwen moslims het dier als rein en dus eetbaar. Naast de mens heeft de babiroesa weinig vijanden.

Celebes-palmroller

Dit nachtdier jaagt op ratten, vogels, eekhoorns en insekten, maar eet ook vruchten. Omdat de palmroller zich vrijwel nooit laat zien werd tot voor kort gedacht dat het dier uitgestorven was.

Celebes-spookdier

Het Celebes-spookdier (Lat: Tarsius spectrum, Ind: Binatang hantu) is het bekendste spookdiertje en behoort tot de bedreigde diersoorten. Het grootogige buideldiertje heeft een lichaamslengte van 10 cm, een 20 cm lange staart en een gewicht van ongeveer 100 gram. Het is in staat een afstand te springen die 12 maal zo groot is als zijn lichaamslengte. Het spookdier is met zijn buitengewoon grote ogen en bolronde kop die 180 graden kan draaien optimaal voor de jacht uitgerust. De vingers en tenen eindigen in hechtschijfjes waarmee het diertje zich vasthecht aan verticale boomstammen. De spookdiertjes leven in familieverband. Een familie bestaat meestal uit een echtpaar met 1 of 2 kinderen. Het jong wordt onvolgroeid geboren en ligt nog lange tijd in de moederbuidel aan de tepel. Als ze na zonsondergang op jacht gaan naar kikkers, muizen en insekten splitsen ze zich op. Bij thuiskomst wordt flink gepiept om het eigen territorium af te bakenen. Het spookdiertje leeft beneden de 1600 m en gebruikt holle bomen, ruimtes tussen de wortels van een boomwurger, bamboebos of struikgewas als slaapplaats. De beste kans om dit diertje te zien heb je in het Tangkoko-Batuangus park bij Manado. De Tarsius Pomili, een spookdiertje dat op Midden-Sulawesi leeft, komt ook boven de 1600 m voor.

Koeskoes

Van dit in de bomen levende trage buideldier komen 2 soorten uitsluitend op Sulawesi voor. De dwergkoeskoes (Lat: Phalanger celebensis) zoekt ‘s nachts naar insekten en vruchten. De beerkoeskoes (Lat: Phalanger ursinus, Ind: Manguni) leeft hoog in de bomen van het laaglandregenwoud en kan inclusief staart 1,20 m lang worden. De staart wordt gebruikt als grijp- en evenwichtsorgaan. De donkerbruine beerkoeskoes verzamelt overdag jonge bladeren, vijgen en fruit. De lokale bevolking vangt de koeskoes soms om zijn vlees.

Makaken

De makaken op Sulawesi stammen allemaal af van de lampongaap van Kalimantan en Sumatra. Opvallend is dat het eiland 7 verschillende soorten Makaken telt, terwijl op andere -vaak veel grotere- eilanden niet meer dan 2 soorten leven. De soorten hebben zich tijdens de warme periodes tussen de ijstijden ontwikkeld, toen de landtongen van Sulawesi door de hoge zeespiegel afzonderlijke eilanden waren.

Makaken leven afwisselend op de grond, in het struikgewas en in de bomen, zonder voor een van deze drie een bijzonder grote voorkeur te tonen. Als ze zich over een grote afstand moeten verplaatsen doen ze dit wel bij voorkeur over de grond. Een groep heeft vaak een centraal punt waar de meeste tijd doorgebracht wordt. Ook zijn er vaste slaapplaatsen, die altijd in het bladerdak van het regenwoud liggen. Ze leven van bladeren en fruit, maar zijn ook verzot op rupsen en vijgen. Soms wordt er met een andere groep om een fruitboom gevochten. In een groep, die over het algemeen uit ongeveer 30 apen bestaat, leven vaak 2 keer zoveel vrouwtjes als mannetjes. Binnen de groep heerst een duidelijke sociale hiërarchie. De grootste en meest dominante mannetjes hebben voorrang bij het verkrijgen van eten en wijfjes. Vrouwtjes copuleren meestal met meerdere mannetjes uit hun groep. Na bevruchting volgt een zwangerschapsperiode van 6 maanden. Pasgeboren makaken wegen 200 gram en hebben witte gezichten, armen en onderlichamen. Volwassen vrouwtjes baren met tussenpozen van ongeveer 18 maanden. Omdat hele groepen soms op strooptocht gaan in tuinen of akkers worden de dieren door de lokale bevolking gevangen of gedood.

De zwartgekuifde gewone of moormakaak (Lat: Macaca maura, Ind: monyet dare) is endemisch voor Zuid-Sulawesi. Volwassen makaken zijn tussen de 50 en 70 cm groot en hebben een donkerbruin tot zwarte vacht, die bij de buik iets lichter is. Het gezicht is bijna zwart, en bij oudere apen deels bedekt met vacht. De Macaca maura behoort sinds 1977 tot de beschermde diersoorten.

De zwarte makaak (Lat: Macaca nigra, Ind: monyet hitam of monyet dije) is de zwartste der makaken en komt in het noorden van het eiland voor. De apen hebben een volkomen zwart gelaat, een zwarte vacht, een kenmerkende kuif en een roze achterwerk. Volwassen mannetjes kunnen 10 kilo zwaar zijn. In sommige parken, zoals het Tangkoko-Batuangus Natuurreservaat, leven de apen in groepen van 30 tot 100 dieren. De Macaca nigra heeft vooral de mens als natuurlijke vijand. Het dier is een gewild huisdier en staat tevens op de menulijst van de Minahasa-keuken.

In het oostelijk deel van Midden-Sulawesi en op de Togian-eilanden leeft de Macaca togeanus, die door de lokale bevolking monyet digo genoemd wordt, en met uitsterven bedreigd wordt.

De Macaca ochreata leeft op de eilanden Muna en Buton en rond de plaats Kendari. Een ondersoort van deze makaak is de Macaca brunnescens (Ind: Ndoke, Ned: Buton Makaak). Deze aap komt alleen op Buton en Muna voor en is te zien in het Buton Utara Wild Reservaat. De kleur van de makaak is bruin, met een grijze buik en borst. De makaak heeft een uitzonderlijk korte staart.

Bezoek Sulawesi met Travelmarker Reizen

Bezoek Sulawesi tijdens zeer bijzondere bouwstenen met privé-chauffeur van Travelmarker Reizen.

 

.

Natuurgebieden in Indonesië

naar menu landeninfo landeninfo
Informatie over natuurgebieden in Indonesië

Bestel 'n vliegticket, hotelkamer en nog veel meer via Travelmarker

Zoek een voordelige
naar menu tipsvliegticket
naar menu tipslastminute
naar menu tipsreisverzekering

naar menu tipshotelkamer
naar menu tipsvakantiehuisje
naar menu tipscamping
naar menu tipsreisarrangement
naar menu tipsgolfreis naar menu tipscruise
naar menu tipshuurauto naar menu tipstreinreis
Doe het zelf met Travelmarker Reizen !
naar beginpagina landeninfonaar beginpagina land
 klimaat
 geografie
 flora &  fauna
 geschiedenis
 bevolking
 cultuur
 evenementen
 taal
 transport
 accommodatie
 culinair
 communicatie
 individuele rondreizen
 bouwstenen
 groepsreizen
 activiteiten
 praktische tips
 bezienswaardigheden
 reisverhalen
 foto's | e-cards
 kaarten
klik hier om naar een ander land te gaan

Stel zelf jouw reis naar Indonesië samen !





de beste reisaanbiedingen !
   

                  

Adverteren op deze pagina ? Slechts € 10 per jaar ! Lees meer over adverteren op Travelmarker                             © 2009 www.travelmarker.nl