Langsam, langsam
De onderlinge omgang tussen Indonesiërs is voor onze
begrippen afstandelijk en formeel. Deels komt dit door het
gebruik van de aanspreektitels als ''oudere broer/zus' en
'jongere broer/zus', deels door door de manier van groeten.
Zoenen of andere intimiteiten, zoals omhelzen en elkaars
hand vasthouden wordt als ongepast ervaren. De vrouwen-
en mannenwereld zijn dan ook behoorlijk gescheiden, hetgeen
toeristen vaak het foutieve idee geeft dat ze de enige heterosexuelen
zijn.
Op sommige vragen zal een Indonesiër gauw bevestigend antwoorden,
alleen om een vertwijfelde vreemdeling niet voor het hoofd
te stoten. Vraag dus niet 'Is dit de weg naar ..?' maar
'Waar gaat deze weg naar toe?'
Toon je emoties zo min mogelijk! Boos worden in het openbaar
is ontzettend ongepast, net als het duidelijk uiten van
teleurstelling of verdriet. Gezichtsverlies moet ten allen
tijde voorkomen worden. Lachen mag natuurlijk wel, en is
vaak ook de juiste manier om met minder plezierige situaties
om te gaan. Wordt bijvoorbeeld niet kwaad als iedereen staat
lachen als jij over een tak struikelt. Sterker nog: lach
flink mee!.
Hou je kritiek op de Indonesische maatschappij en politiek
voor je, wij stellen het ook niet op prijs als een Fransman
een grote mond heeft over ons drugsbeleid.
Aan de andere kant zijn Indonesiërs wel zeer direct in het
leggen van contact. Contact wordt gelegd door het roepen
van zinnen als 'Hello miester of miessus', 'Gip me pen'
,'Gip me bonbon', 'Gip me mannie' of je direct te onderwerpen
aan een waslijst van vragen die duidelijkheid moeten verschaffen
over hoe je heet, waar je vandaan komt, waar je heen wilt,
je burgelijke staat, je kroost, je werk, wat je verdient
en de prijs van je ticket.
Onder het geroep en deze vragenlijsten is niet uit te komen
en ze zijn voor veel toeristen de voornaamste bron van ergernis
(naast krappe en te hard rijdende bussen en geannuleerde
vluchten). Indonesiërs leggen vragenlijsten ook onderling
aan elkaar voor en zijn meestal oprecht geïnteresseerd in
toeristen. Soms om hun Engels te oefenen, maar soms ook
voor het aanzien dat het contact met een buitenlander hen
in de gemeenschap geeft.
Besef dat oudere en hogergeplaatsten per definitie gelijk
hebben. Ga er heel voorzichtig mee om als je een meningsverschil
met hen hebt. De familie in bredere zin speelt een belangrijke
rol in het leven van mensen, en de oudere familieleden hebben
veel te zeggen over de jongere. Hierarchie werkt zo op allerlei
manieren door in de samenleving. Veel waarde wordt eveneens
gehecht aan het met elkaar eens zijn. In vergaderingen zoekt
men altijd naar consensus. Hou er met alles wat je voor
iemand doet rekening mee dat je die persoon verplicht om
iets gelijkwaardigs terug te doen.
Geef verder nooit iets met de onreine linkerhand aan, doe
je schoenen uit als je een huis binnengaat, leg nooit je
voeten op tafel en raak nooit het hoofd van een Indonesiër
aan. Het is onbeleefd naar iemand te wijzen. Wijzen doet
een Indonesiër overigens met de duim.
Ondanks bovenstaande hoef je je over de omgang met Indonesiërs
niet teveel kopzorgen te maken. Indonesiërs zijn makkelijk
in de omgang, en met enige aanpassing zul je merken dat
het contact met de bevolking snel gelegd wordt en dat deuren
opengaan die voor degene die dit niet doet gesloten blijven.
Tafelen
  Eten
mag met je rechterhand. Nooit met je linkerhand, want dit
is de hand waarmee je je billen afveegt. Geef hierom nooit
iets met links aan. Voor degene die niet met de hand willen
eten staat bestek (lepel en vork, geen mes) op tafel. Een
vork mag je wel in de linkerhand nemen.
Als je ergens iets te drinken of te eten aangeboden krijgt
moet je wachten tot de gastvrouw of gastheer je tot het
nuttigen daarvan uitnodigt (silakan makan-silakan minum).
Indonesiërs converseren niet tijdens het eten. Smakken tijdens
en boeren na de maaltijd is heel gewoon.
Kleding
Hou er rekening mee dat Indonesië een islamitisch land
is. Er gelden weliswaar niet zulke strenge voorschriften
als in arabische landen -er wordt veel van ons gedrag door
de vingers gezien- maar het wordt zeker op prijs gesteld
als je gedekt gekleed gaat. (blouse & lange broek of rok).
Met het in korte broek binnenstormen van een afgelegen desa
om wild fotograferend de rustieke sfeer voor het nageslacht
vast te leggen richt je veel schade aan.
Zorg ervoor zorgvuldig gekleed te gaan als je iets bij een
officiële instantie moet regelen. Een ongeduldige toerist
in korte broek en singlet is de favoriete prooi van de ambtenaren
van de immigratiedienst.
|
vliegticket
