Souveniers
De beste plek om souvenirs te kopen is natuurlijk Bali,
waar je alle souvenirs van het land verzameld ziet. Hou
er rekening mee dat veel antieke voorwerpen gisteren gemaakt
zijn. Indonesiërs zijn meesters in vervalsen en oude Nederlandse
munten worden geslagen terwijl je wacht. Toch is echt antiek
geen zeldzaamheid in de souvenirwinkels van de archipel.
Het gaat dan meestal om oud aardewerk dat afkomstig is uit
Chinese graven. Wees echter uiterst terughoudend wanneer
de lokale bevolking je bijzondere antieke voorwerpen aanbiedt.
In eerste instantie om de praktijk van het schatgraven tegen
te gaan, maar ook ter voorkoming van een gevangenisstraf
of geldboete, aangezien de uitvoer van kostbaar antiek verboden
is. De talrijke schatrovers die sinds de jaren '70 in Indonesië
actief zijn, zijn een doorn in het oog van de Indonesische
archeologische dienst. Met hun werk vernielen ze archeologische
vindplaatsen die van enorm belang zijn bij het reconstrueren
van de geschiedenis van het land. Veel unieke antieke voorwerpen
zijn op deze manier spoorloos verdwenen. Bijzonder rampzalig
was het roven van de voorouderbeelden in Torajaland in Sulawesi.
Haal voordat je met je antiek de grens over wilt gaan eerst
een brief bij de archeologische dienst waarin ze toestemming
verlenen voor de export van het voorwerp.
Prijzen
Voor bezoekers uit het westen is Indonesië een goedkoop vakantieland.
De Grote Sunda-eilanden zijn voor de toerist het goedkoopst,
eilanden als Sulawesi gemiddeld 10 tot 20 procent duurder.
Wat een reis door de archipel gaat kosten is moeilijk te zeggen.
Iemand die low-budget reist en dus in losmens overnacht, eet
waar de lokale bevolking eet, thee en water drinkt, van het
openbaar vervoer gebruik maakt en zelden of nooit een gids
inhuurt is ongeveer € 10 per dag kwijt. Iemand
die transport chartert, vaak een gids inhuurt, daar waar mogelijk
van het vliegtuig gebruik maakt, in de duurdere hotels (voor
zover aanwezig) slaapt, altijd in Chinese restaurants of dure
hotels eet en bier drinkt geeft minimaal 4 keer zoveel uit.
Fooien
Een fooi is -veel meer dan in Nederland- een aanvulling
op het salaris. Vooral in de toeristische sector (kofferjongens,
kamermeisjes, chauffeurs en gidsen) is men hiervan afhankelijk.
Met uitzondering van de goedkoopste accommodatie rekenen
de meeste hotels 15 tot 21 procent aan tax en servicekosten.
Sommige sjiekere restaurants brengen ook servicekosten in
rekening. Deze fooien verdwijnen vrijwel altijd in de zak
van de baas, geef daarom het bedienend personeel ook iets.
In zeer eenvoudige en nog niet aan toeristen gewende restaurants
en hotelletjes zal men hiervan vreemd opkijken.
Geef geen fooi als de service slecht was, zo'n verplicht
nummer is het ook weer niet. Geef een kofferjongen € 0,25
per bagagestuk en iets meer voor zware koffers. Rond de
kosten voor een taxi altijd af, een fooi van ongeveer € 0,25
euro is normaal.
Afdingen
  Afdingen
(tawarren) is in Indonesië de normaalste zaak van de
wereld. Op een markt ding je af, in een supermarkt niet.
Hou er rekening mee dat toeristen voor veel zaken meer betalen
als de lokale bevolking. Soms is dit officieel (een vliegticket,
een boottocht), soms niet. Het gaat erom snel bekend te
worden met wat iets hoort te kosten. Indonesiërs hebben
feilloos door of je een ouwe rot bent en zullen de kersverse
toerist het dubbele laten betalen voor een fles water, een
bemo-ritje of een tros bananen. Door wat rond te kijken
in een supermarkt kun je erachter komen wat de normale prijzen
zijn. Let er in een bemo, bus of eethuisje op wat de lokale
bevolking betaalt.
Persoonlijk hebben wij er geen moeite mee af en toe iets
teveel te betalen, zolang het niet de spuigaten uitloopt.
Becakrijders vragen standaard veel te veel voor een ritje,
ding hierop af, de lokale bevolking doet dit ook.
Afdingen is geen sport of grap, maar een normale gang van
zaken. Laat vooral bij souvenirs vooral niet merken dat
je iets heel graag wil hebben, dit verdubbelt de prijs.
Vraag terloops naar de prijs van iets en begin alleen als
je iets wilt kopen met afdingen. Bevalt het laatste bod
niet is het zaak met een vriendelijke glimlach door te lopen.
Als de verkoper je dan niet terugfluit weet je dat jouw
laatste bod te laag lag.
  Openingstijden
Hou er rekening mee dat openingstijden in Indonesië
met een korrel zou genomen moeten worden. Vaak sluit men
de tent al vroeger.
Straatventers
Bijna alles wat je zo'n beetje in de winkel kunt kopen
wordt ook door straatventers verkocht. Het is onvoorstelbaar
hoe ingenieus sommigen de aandacht trekken, vaak alleen
al doordat ze de inventaris van een hele winkel op een karretje
hebben weten te stapelen.
Souveniers van Lombok
Traditioneel Sasak
handwerk zijn gevlochten manden en aardewerk schalen, kruiken
en borden. In Niyur Baya (Mataram)
en Sepak (Tanjung) woren prachtige manden, de Ketak, gemaakt.
In Rungkang maakt men houten kleding- en juwelenkistjes.
In de dorpen Ganti en Sengkerang in Midden-Lombok worden
meubels en manden van rotan gemaakt. In Desa Sesela (langs
de weg van het vliegveld naar Pemenang) wonen enkele houtsnijders.
Hun houtsnijwerk is vrij grof, meestal dierfiguren waarvan
het hoofd een deksel is en van binnen dus hol zijn.
|
vliegticket
