Hos Geldinez - Welkom !
  Wanneer
je van plan bent een rondreis te maken door Turkije, dan
zul je door het hele land verrassend gastvrije mensen aantreffen.
Behalve dat ze graag met je praten, zullen ze je overal
te hulp schieten, zelfs als dat volgens jou helemaal niet
nodig is. Voor de Turken ben je een gast in hun land en
gasten moeten goed onthaald worden. En wanneer ze niet met
je kunnen spreken, toveren ze iemand ergens vandaan, die
jouw taal, of een van jouw talen, wel spreekt. Op een rondreis
door Turkije zul je je nooit de hulpeloze vreemde vinden.
De Turkse gastvrijheid, die je overal aantreft en waardoor
wij westerlingen vaak in verlegenheid gebracht worden, komt
slechts gedeeltelijk voort uit een van de in de Koran omschreven
plichten. Degene die er mee te maken hebben gehad zullen
gemerkt hebben dat de gastvrijheid grotendeels een wisselwerking
is van gemeende hartelijkheid en een ongekende interesse
in de buitenlander. Vat deze sympathie voor toeristen niet
op als een vrijbrief om te doen waar je zin in hebt.
De verschillende bevolkingsgroepen van Turkije
 Volgens
de laatste officiële cijfers leven in Turkije ca. 63
miljoen mensen. 99 % is moslim. Bijna de helft van de bevolking
woont in de steden, en dan met name in de agglomeraties
van Istanbul,
Ankara
en Izmir.
Het Turks is de officiële taal, maar je kunt er goed
terecht met Engels, Frans en Duits. Ofschoon volgens de
grondwet eenieder die binnen de grenzen van Turkije leeft
eenvoudigweg een Turk is, zijn er verschillende ethnische
groepen die zich al dan niet verwant aan de Turkse cultuur
achten: Turken, Laz, Koerden en Armeniërs, Zigeuners
en Nomaden.
 De
talrijke bevolkingsgroepen voegen elk hun eigen smaak toe
aan een kleurrijk Turkije. Zigeunerstammen die, net als
in de oude verhalen, met paard en huifkar door Thracië trekken.
Inclusief kampvuren, muziek en dans! Of de herders, die
lijken op Sicilianen en waarvan gezegd wordt dat ze afstammen
van de Noormannen; gitzwart haar, een lichtbruine huid en
helblauwe ogen. Turken met rood haar en sproeten, die hun
voorvaders hebben in de Galaten, een Keltische stam die
niet naar Groot Brittannië trok maar naar Anatolië. De geschiedenis
leeft niet alleen in steen! Zo is Istanbul niet alleen een
stad van Turken, maar wonen er van oudsher ook Joden, Armeniërs,
Koerden en Grieken. Aan de Zwarte
Zee tref je de Laz, van wie gezegd wordt dat ze zo slim
zijn omdat ze 's ochtends, 's middags en 's avonds vis eten.
Je kunt bij hen zelfs vis als dessert eten!
In het oosten trekken de Yörük, nomadenstammen, met hun
tenten en kuddes door het landschap. Diep in het zuiden,
in de punt die Syrië insteekt, wonen Arabieren. En een stukje
naar het westen tref je weer Christen-turken.
 Met
uitzondering van de Koerden, waarvan de ethnische achtergrond
bij een grote groep wel degelijk verschil maakt, wordt het
grootste verschil tussen de bevolkingsgroepen van Turkije
bepaald door de omgeving waarin zij leven: de stad of het
dorp. Er is een groot verschil tussen de stedelijke en de
plattelandscultuur in Turkije.
De Koerden van Turkije
De Koerden zijn de bekendste minderheidsgroepering van
Turkije. Nog altijd voeren ze strijd voor een zelfstandige
Koerdische staat in het oosten van het land, maar sinds
de gewapende strijd is afgelopen is het een stuk rustiger
geworden.
De Laz
In het oostelijke deel van de Zwarte Zee regio behoren
de meeste mensen tot de Laz, een bevolkingsgroep van Kaukazische
origine. Zeg maar verre neven van de Georgiërs. Een verschil
is dat zij zich reeds vroeg in de geschiedenis bekeerden
tot de Islam. Ze stelden zich altijd loyaal op in de rijen
van het Ottomaanse rijk en keerden zich tegen hun Kaukazische
bloedverwanten. De taal van de Laz wordt nog altijd in de
dorpen gesproken, maar nergens geschreven. Ook de huizen
van de Laz zijn anders dan de huizen in Turkije; kleine
paleisjes in het midden van een tuin. Zo hebben de Laz zichzelf
voldoende ademruimte gegeven, waar in de Turkse dorpen de
bewoners het prettig vinden als de huizen tegen elkaar aan
schurken.
|
vliegticket
