Ankara
De Geschiedenis van Ankara
Ankuwash
De eerste bewoners van de heuvel van Ankara waren de Hittieten,
die zich hier in het tweede millennia voor Chr. vestigden.Ze
noemden de door hen gebouwde citadel Ankuwash.Toen al lag
de stad op het kruispunt van belangrijke handelswegen.
In de achtste eeuw v. Chr. kwam de nederzetting in handen
van de Frygiërs die Ankuwash tot een van hun belangrijkste
steden maakten. Ze noemden de stad Ankyra en breidden haar
aan de voet van de citadel uit. `Ank' betekent in vroege
Indo-Europese talen `ravijn', waarmee de naam die de Frygiërs
de stad gaven geografisch bepaald is. In 1925 heeft men
ten zuiden van het spoorwegstation de resten ontdekt van
een enorme Frygische necropolis. Op de vlakte bevonden zich
eens een grote hoeveelheid Frygische tumuli welke tegenwoordig
haast allen verdwenen zijn. Misschien was Ankara de geboortestad
de mythische Frygische koning Midas, die alles wat hij aanraakte
in goud veranderde. Nadat de Lydiërs de nederzetting
van de Frygiërs over hadden genomen, leed hun koning
Croesus, die zo overmoedig was de Halys over te steken om
een groot rijk te vernietigen, een vreselijke nederlaag
tegen de Perzen. De nederzetting kwam aan de overwinnaars
toe.
De Galaten
De eerste bronnen die iets over Ankyra vertellen dateren
uit deze periode van Perzische heerschappij. Ankyra wordt
beschreven als halteplaats op de Koningsweg. Alexander de
Grote nam de stad in 334 voor Chr. op de Perzen in. Zowel
de Perzen als de Macedonische veldheer hebben geen sporen
in Ankara achter gelaten.
Van de bouwwerken van de Galatische stam der Tektosagen,
die zich vervolgens in Ancyra vestigde, heeft men wel overblijfselen
kunnen ontdekken. De Galaten stamden af van Gallische huurlingen
die in 279 voor Chr. door de koning van Bythnië (gelegen
aan de zuidkust van de Zee van Marmara) naar Klein-Azië
waren gehaald. Tijdens hun zwerftocht langs de kust van
de Egeïsche zee bezorgden ze de plaatselijke bevolking
door hun brute optreden slapeloze nachten. Attalos, de machtige
Pergameense koning, was in staat de Galaten naar het binnenland
te verdrijven.
Ze vestigden zich vervolgens in 278 voor Chr. in het gebied
rond Ankyra, dat vervolgens Galatië genoemd werd. De
Galaten maakten Ankyra tot hoofdstad van hun gebied en noemden
de stad Galatia. Het is dan ook opvallend dat juist dit
deel van Turkije tegenwoordig veel roodharige en besproete
inwoners heeft.
Na hun overwinning op de Galaten in 189 voor Chr. trokken
de Romeinen de stad binnen. Toch lieten ze de Galaten een
grote mate van zelfbestuur behouden. Dejatarus, een Galatisch
vorst, kreeg zelfs de koningstitel toebedeeld van de Romeinen.
Vervolgens viel de stad in handen van het Pergameense koninkrijk,
en later in handen van Mithridates, de koning van Pontus.
De laatste werd in 74 voor Chr. door de Romeinse generaal
Pomejus bij Ankara verslagen. In 25 v. Chr. voegde Augustus
de streek tenslotte aan het Romeinse rijk toe.
De Romeinse periode
De Romeinen verfraaiden Ancyra, in die tijd ook wel Sebaste
(het Griekse woord voor Augustus) genaamd, met vele tempels,
badhuizen en aquaducten. De stad bleef, gelegen aan de Romeinse
Via Regalis, een belangrijk verkeersknooppunt. Onder keizer
Nero werd de inmiddels welvarende stad tot Metropolis verklaard.
Het aantal inwoners dat de stad in deze periode telde wordt
op 200.000 geschat. In opdracht van keizer Carcalla werden
de muren en torens van de citadel verstevigd en uitgebreid.
Misschien heeft Paulus hier ook wel gepredikt; in ieder
geval trok de plaats zijn belangstelling, hetgeen blijkt
uit de brieven die hij aan de Galaten, toen reeds aanhangers
van het geloof, heeft gestuurd. Het christendom was dus
al vroeg in de stad doorgedrongen.
Woelige tijden
In 315 werd Ancyra een bisschopszetel en in 314 en 358 werden
er een concilies gehouden. De Byzantijnen, de opvolgers
van de Romeinen, ondervonden vanaf het einde van de 7de
eeuw steeds meer bedreiging van opdringende Arabische stammen,
die in staat waren de stad voor korte tijd bezet te houden.
In 806 liet Harun al Raschid de stad plunderen. In 820 veroverden
de Sassaniden de stad en in 838 werd de stad opnieuw geplunderd,
ditmaal door de Arabieren. Later in de 9de eeuw was Ancyra
weer in handen van de Byzantijnen die de stad versterkten.
Na hun overwinning op de Byzantijnen in 1071 bij Malazgirt
namen de Seltsjoeken de stad in 1073 in, en noemden haar
Engüriye.
Vervolgens kwam Ancyra voor een korte periode in handen
van de kruisvaarder Raymond IV van Toulouse die de stad
aan de Byzantijnen schonk. Nadat de sterke arm van de kruisvaarders
weer verdwenen was, moesten ze de stad in 1213 afstaan aan
de Seltsjoeken. Ook Ankara bleef niet gespaard voor de Mongoolse
horden die haar in het begin van de 14de eeuw innamen.
De Osmaanse periode
Uiteindelijk veroverde sultan Murat I de stad in 1360, waarna
ze deel ging uitmaken van het Osmaanse rijk. Van rust voor
de stad was echter vooralsnog geen sprake. In 1402 leed
de Osmaanse Sultan Yildirim Beyazit ten noorden van Ankara
een verpletterende nederlaag tegen de Mongoolse horden van
Timoer lenk (1336-1405). Van het leger van de sultan bleef
weinig over. Het Byzantijnse rijk was zeer gebaat bij deze
nederlaag van de Osmanen die op het punt stonden Constantinopel
(het huidige Istanbul)
de genadeslag toe te dienen. Misschien had het Oostromeinse
rijk anders vijftig jaar eerder opgehouden te bestaan. Nu
kwam de eer toe aan Mehmet II, de kleinzoon van Beyazit,
die in 1453 Constantinopel innam. In 1403, slechts een jaar
na de nederlaag tegen Timoer Lenk, heroverden de Osmanen
de stad op de Mongolen.
Tijdens het Osmaanse rijk stond Engüriye in Europa
echter bekend als Angora, een naam die nu nog gegeven wordt
aan de zachte wol van de geiten in dit gebied. Over deze
wol heeft de Romein Strabo al geschreven dat het de fijnste
zijde evenaarde. De Angorawol was tot in de 19de eeuw een
van de belangrijkste bronnen van inkomsten voor de stad
en haar omgeving.
De hoofdstad van de Turkse republiek
In 1919 verplaatste Atatürk tijdens de revolutie zijn
hoofdkwartier naar Ankara. De stad werd tijdens de oorlog
met de Grieken van 1920 het bolwerk van het nationale verzet.
Uiteindelijk besloot Atatürk de stad op 1 oktober 1923
tot hoofdstad van de nieuwe republiek uit te roepen, ten
koste van Istanbul. Deze laatste plaats herinnerde teveel
aan het Osmaanse Rijk en de keuze voor Ankara symboliseerde
dus een breuk met het verleden. Atatürk benadrukte
dit door tussen 1919 en 1927 niet éénmaal
Istanbul te bezoeken.
Huidig Ankara
Ankara is geen mooie stad te noemen. Tussen de wirwar van
spoorlijnen en wegen staan huizen en gebouwen naast, boven
en onder elkaar, alsof een peuter het met lego heeft gebouwd.
Toch heeft de stad zeker een aantal belangrijke attracties.
Lees er hier
meer over.
Hotels in Ankara
| hotels.com
|
  |
| Hotels.com biedt goedkope
hotels in de luxe-categorie in Ankara. Aanrader ! |
Bekijk deze site voor je 'n hotel, vakantiehuisje of camping
gaat boeken
| zoover.nl |
|
| Ga hier op zoek naar beoordelingen
van andere reizigers over hotels, appartementen, campings,
vakantieparken, vakantiehuizen en meer. Zoover is bedoeld
voor elke vakantieganger die informatie (kwijt) wil
over zijn of haar vakantieaccommodatie of vakantiebestemming.
Aanrader als je voor boeking wil weten
wat anderen ervan vonden. |
Van Ankara naar Hattusas
De afstand tussen Ankara en Hattusas,
de oude hoofdstad van het Hittitische Rijk, is ongeveer
200 km. De weg is goed, dus per bus doe je er ongeveer 3
uur over. Het landschap ondergaat een dramatische verandering.
Na groene dalen gaat het abrupt over in een woest en door
landschap. Op de route passeer je de Kizilirmak, de 'Rode
Rivier'. Deze loopt van zijn oorsprong in de buurt van Sivas
via Cappadocië
en Ankara naar de Zwarte
Zee tussen Samsun en Sinop. In de oudheid werd de rivier
de Halys genoemd, bekend van de veldtochten van Xenophon
en Alexander de Grote.
|
vliegticket
