Rondreizen in Turkije
Tijdens een rondreis zal een grote variatie aan landschappen,
volkeren en cultuurhistorische resten aan je voorbijtrekken.
Van de rijstvelden in Thracië tot de kale hoogvlaktes van
Centraal Anatolië. Van de ongerepte wouden en lieflijke dalen
in Noord-turkije en de theeplantages daar, tot het hoge en
ruige berglandschap met nomadenstammen in het oosten van Turkije.
Van het mediterrane landschap aan de kusten tot het maanlandschap
van Cappadocië.
Ligging
Het huidige Turkije ligt op twee continenten. De totale
oppervlakte van de Turkse republiek (Türkiye Cumhuriyeti)
bedraagt 780.576 km, waarmee het land ruim 22 maal zo groot
is als Nederland, en 3 maal de oppervlakte heeft van West-Duitsland.
De Turkse landstreek Trakya (Thracië) beslaat slechts 3
% hiervan en ligt op het Europese continent. De resterende
97 % ligt op het West-Aziatische schiereiland, dat Klein-Azië
of Anatolië genoemd wordt. Het Aziatische en het Europese
continent worden van elkaar gescheiden door de Bosporus,
de Dardanellen en de Zee van Marmara.
Anadolu, zoals de Turken het noemen, het Aziatische deel
van Turkije, dankt zijn naam aan de Grieken die het simpelweg
naar de windstreek hadden genoemd (anatoli is het Griekse
woord voor oosten).
De republiek wordt omringd door Griekenland, Bulgarije,
Rusland, Iran, Irak, en Syrië. Tweederde deel van de landsgrenzen
bestaat uit zeekust (het land heeft een kustlijn van maar
liefst 8000 km) maar het aantal stranden is gering door
het bergachtige landschap.
Turkije is verdeeld in 67 provincies, die op hun beurt weer
onderverdeeld zijn in districten en subdistricten. De belangrijkste
steden zijn Istanbul,
de hoofdstad Ankara,
Izmir,
Adana
en Bursa.
Bergketens
Het land wordt beheerst door twee bergketens; het Taurus
gebergte in het zuiden en het Pontisch gebergte in het noorden.
Ze maken deel uit van de gordel die het Himalayagebergte
met de Alpen verbindt. Het noorden van het land wordt begrenst
door het 1100 kilometer lange en 150 kilometer brede Pontisch
gebergte. Het Taurus- en het Pontisch gebergte ontmoeten
elkaar in het oosten van het land en vormen daar samen een
langzaam stijgend hooggebergte dat over brede streken hoogtes
van 4000 m of meer bereikt en op sommige plekken eeuwige
sneeuw kent. De Kaçkar Dag (3937 m) achter de stad Rize
vormt het oostelijk deel van het Pontisch gebergte, het
bergketen met toppen tussen de 2000 en 2500 m hoogte ten
zuiden van Malatya, Musj en Bitlis vormt het oostelijk deel
van het Taurus gebergte. Door het Pontisch- en Taurusgebergte
omringd ligt het Anatolische hoogland.
 Het
Taurus gebergte, dat zich van Lycië in de zuid-westhoek
van Anatolië tot de Eufraat in het oosten uitstrekt, vormt
met zijn bergen van meer dan 4000 meter hoogte een natuurlijke
barriére tussen zuidkust van het land en de Anatolische
hoogvlakte. Ook vormt dit gebergte de natuurlijke grens
tussen Turkije en Syrië, die slechts op enkele plaatsen
door passen onderbroken wordt, zoals de beroemde Cilicische
poort. Het is een ideaal gebied voor wandeltochten.
Procopius, de beroemde Byzantijnse geschiedsschrijver, schreef
het volgende over het gebergte: `Het Taurusgebergte van
Cilicia loopt eerst door Cappadocia en Armenia en het land
van de zogeheten Persarmenen en vervolgens door tot in Albania
en Iberia en alle andere landen, onafhankelijk of onderworpen
aan Perzië in deze regio. Want het strekt zich over een
grote afstand uit, en wanneer men er langs reist spreidt
het zich altijd over een buitengewoon oppervlak uit en stijgt
het tot indrukwekkende hoogtes.'
Ten zuiden van het oostelijk Taurusgebergte begint, geografisch
gezien, in feite de vlakte van Mesopotamië. In dit verhoudingsgewijs
vlakke landschap liggen onder andere de steden Urfa, Diyarbakir
en Mardin.
Het Hakkâri-gebergte vormt de overgang tussen het Taurusgebergte
en de Zargos-keten in Iran. De hoogste bergen hier zijn
de Buzul- (4119m) en de Resjko Tepesi (4168m), die beiden
deel uitmaken van het Cilo-massief. Centraal in het Taurus
bergketen ligt het Aladag gebergte. De 3 hoogste pieken
zijn de Embler (3623m), de Kizilkaya (3723m) en de Demirkazik
(3756m). De hoogste berg van Turkije is de Ararat.
|