Gunung Kinabalu National Park (10 & 11 oktober
2001)
Vandaag vertrekken we richting Kinabalu Nature Resorts.
In ongeveer drie uur slingeren we langzaam omhoog naar het
eindpunt. We stoppen nog een keer onderweg en zien de Mt.
Kinabalu al liggen. Dit is de hoogste berg van Zuid Oost
Azië.
Eenmaal aangekomen in het park kunnen we meteen door naar
de lodges. We maken een kleine tocht door het park en merken
dat het klimaat heel anders is dan beneden. We zitten hier
op 1800 meter en het klimaat komt erg overeen met het Nederlandse
klimaat.
De
volgende ochtend willen een aantal de Mt. Kinabalu gaan
beklimmen maar we zitten nu helemaal in de wolken waardoor
het niet mogelijk is om aan deze tocht te beginnen. Het
is spekglad en te gevaarlijk om er aan te beginnen. Rond
10.00 uur lijkt het wat op te klaren en besluiten de twee
betere klimmers van onze groep alsnog aan de klim te beginnen.
De rest maakt diverse wandelingen in het park.
Ik
maak een tocht van ruim 10 kilometer waarbij we dicht bij
de voet van de Mt. Kinabalu komen. Het pad wordt bij een
van de routes erg smal en diverse kleine watervalletjes
hebben stukken van het pad weggeslagen. We komen zelfs op
een stuk van maar 30 centimeter breed met naast ons een
steile rotswand met aan de andere kant een zeer diep gat
loodrecht naar beneden.
Helaas kunnen we weinig zien door de wolken maar beneden
horen we een grote rivier of waterval bulderen. De vegetatie
is hier weer heel anders dan in Mulu. De bomen zijn een
stuk lager en het is minder dicht begroeid maar ook hier
is het weer vreselijk bijzonder wat we zien. Wat opvalt
is dat hier veel meer bloemen te vinden zijn dan bijvoorbeeld
in Bako en Mulu.
De
volgende ochtend willen een aantal de Mt. Kinabalu gaan
beklimmen maar we zitten nu helemaal in de wolken waardoor
het niet mogelijk is om aan deze tocht te beginnen. Het
is spekglad en te gevaarlijk om er aan te beginnen. Rond
10.00 uur lijkt het wat op te klaren en besluiten de twee
betere klimmers van onze groep alsnog aan de klim te beginnen.
De rest maakt diverse wandelingen in het park.
Ik
maak een tocht van ruim 10 kilometer waarbij we dicht bij
de voet van de Mt. Kinabalu komen. Het pad wordt bij een
van de routes erg smal en diverse kleine watervalletjes
hebben stukken van het pad weggeslagen. We komen zelfs op
een stuk van maar 30 centimeter breed met naast ons een
steile rotswand met aan de andere kant een zeer diep gat
loodrecht naar beneden. 
vliegticket
