Donderdag 27 juni, Alta - Krokelvdalen (ten westen van
Tromsø)
Een lange rit vandaag, maar eerst genieten we nog even
van onze luxe hut. Nu we dit reisverslag schrijven, hebben
we eigenlijk maar 1 probleem: we hebben veel teveel foto's
gemaakt op deze dag en ze zijn allemaal zo mooi; welke zullen
we kiezen. We gooien er dus een hoop uit die we wel gaan
gebruiken op de aparte foto-pagina over Noorwegen. Maar
onwetend van dit toekomstig 'leed', genieten we nog even
van het uitzicht in Alta.
De tocht van vandaag voert ons naar het zuidwesten, langs
de vele fjorden en tussen magnifieke, besneeuwde bergtoppen
door. Wat natuurschoon en imposantheid betreft de mooiste
dag van deze vakantie tot nu toe. En ook het weer werkt
schitterend mee, terwijl het in Nederland schijnt te plensen.
Hoewel we nog ver boven de poolcirkel zitten is het lekker
warm. Het is niet druk op de weg en rustig rijdend (90 km.
mag je maximaal) genieten we van het uitzicht.
Voor de kust liggen grote en kleine eilanden die soms uit
niet meer dan één berg bestaan. Hoewel er
nog steeds veel veerboten gaan, worden er meer en meer tunnels
en imposante bruggen gebouwd in Noorwegen.
  Tegen
de middag zoeken we een mooi plekje op om te picknicken.
Nou ja, zoeken is niet nodig, overal zijn prachtige plekjes,
zoals bij een waterval. Met de muggen valt het wel mee.
Het is vreemd dat op sommige plaatsen grote zwermen muggen
rondvliegen en iets verderop ineens niet één
meer. Tot nu toe hebben we eigenlijk weinig last van muggen
gehad.
Bij Olderdalen kunnen we de veerboot nemen en dan bij Svensby
nog een keer om wat kilometers af te snijden, maar we hebben
het gevoel dat we niet genoeg kilometers kunnen maken door
dit prachtige landschap en we nemen de langere omweg.
We moeten om de Kåfjord, die diep het land insnijdt,
heenrijden. Overal stromen watervallen naar beneden met
donderend geraas.
Het is allemaal smeltwater en de wegenbouwers moeten wel
goede afvoersystemen hebben gebruikt om te voorkomen dat
de wegen onderaan de berg langs de fjord worden weggespoeld.
Het zou ons niets verbazen wanneer er allemaal grote rioolbuizen
onder het wegdek zitten om het water af te voeren naar de
fjord.
  Na
de langgerekte Lyngenfjord verlaten we de fjorden heel even
en gaan bij Øvergård naar het westen en vervolgens
weer naar het noorden, de E8 op die leidt naar Tromsø.
De bergen zijn hier iets minder hoog, maar minstens zo imposant.
En onze kamera's blijven hard aan het werk, we kunnen niet
stoppen met fotograferen.
 Tromsø
omvat een groot deel van het eiland Tromsøya dat
door imposante bruggen (en tunnels) verbonden is met het
vasteland en het volgende eiland. Vlak voor de eerste brug
staat de IJszeekathedraal. Vervolgens rijden we de brug
over en volgen een bordje naar het centrum en een parkeergarage.
De tunnel die we induiken blijkt echter niet direct een
parkeergarage in te gaan, maar is onderdeel van een gigantisch
ondergronds wegennet. Een vierbaansweg onder de grond met
grote rotondes met zijwegen in allerlei richtingen. Wanneer
we eindelijk weer boven de grond komen, zitten we midden
in het centrum. Een ideale oplossing voor verkeersproblemen
in steden. Maar waarschijnlijk is de bodem hier uiterst
geschikt voor een dergelijke oplossing en is dat elders
niet overal zo.
Tromsø, ook wel het 'Parijs van het Noorden' genoemd,
is een gezellig klein stadje waar het zeker met deze temperatuur
(ca. 25°C) prettig toeven is. We wandelen door het kleine
centrum en in een kroegje komen we even bij van de lange
tocht om na 2 uur in dit stadje het laatste eind naar de
kamping af te leggen.
In de buurt van Kroken ligt de volgende kamping waar we
hebben gereserveerd. Het wordt 's avonds nu wat frisser
en er staat veel wind.
vorige
reisverslag | volgende
reisverslag
|
vliegticket
