Vrijdag 28 juni, Krokelvdalen - Sortland
  Vroeg
vertrekken we van de kamping en rijden terug richting de
E6. Iets voor Andselv slaan we rechtsaf richting Finnsnes
(weg 855) en het prachtige eiland Senja. Bij Gryllefjord
moeten we met de ferry naar Andenes, maar bij Sætra
nemen we eerst een zijweg naar Bøvær, een spektakulaire
weg met mooie vergezichten. Volgens de reisgidsen moet hier
ergens een trollenmuseum liggen, maar die komen we niet
tegen.
De weg wordt alsmaar smaller en smaller tot we op een weliswaar
verharde, maar eenbaansweg rijden. Senja is een vrij rustig
eiland, maar ontzettend mooi. Op de zuidkant ligt een nationaal
park.
  Het
uitzicht over de Bergsfjord maakt de omweg echter wel de
moeite waard. Maar geen trollenpark.
Zodra we weer op weg 86 zitten en richting Gryllefjord rijden
komen we het park ineens tegen langs de weg. Een nieuw voorbeeld
hoe weinig men gericht is op toeristen. De reisgidsen verwijzen
naar een afgelegen plaatsje, er staan nergens borden en
ineens kom je erlangs, onverwacht.
Maar ons hoor je niet treuren, wij vinden het allang leuk
dat we er alsnog zijn. De trol linksboven is 9 meter hoog
en is van binnen hol. Hij staat in het Guinness book of
world records vermeld als grootste trol ter wereld.
Tegen 2 uur 's middags arriveren we in Gryllefjord. Terwijl
we de haven van Gryllefjord uitvaren en uitzicht hebben
op de mooie kust van Senja, steekt een flinke wind op en
we zijn blij dat we truien hebben meegebracht uit de auto.
De oversteek duurt slechts 2 uur zonder dat we in de verte
een kust uit het oog verliezen, dus niemand krijgt last
van zeeziekte. 2 uur kan lang duren op een boot en we krijgen
het steeds kouder in de harde wind. Een volgende keer maar
een jas mee.
 En
dan doemen de Vesterålen voor ons op, een eilandengroep
noordelijk van de Lofoten.
We komen aan in Andenes, op de noordpunt van Andøya.
Al snel verlaten we de gewone weg en nemen de route langs
de westkust van het eiland. We gaan helemaal tot aan de
zuidpunt en hoewel het een mooie route is, kost het erg
veel tijd; een groot gedeelte van de weg is niet geasfalteerd
en zit vol kuilen.
Langs de kust rijzen bergen uit het water op, maar het centrale
gedeelte van het eiland is vlak. Zowel de Lofoten als de
Vesterålen zijn van vulkanische oorsprong en de verschillende
eilanden werden pas veel later van elkaar gescheiden.
Langs de verlaten west- en zuidkust van dit eiland zijn
idyllische zandstrandjes te vinden, maar ook hier heeft
het toerisme nog geen ingang gevonden. Hoog boven de poolcirkel
zullen mensen waarschijnlijk niet snel een dergelijk strand
zoeken. Wij dus wel, hoewel we ons niet in de zee gewaagd
hebben.
 Deze
tocht over de kleinere wegen van Andøya heeft ons
veel tijd gekost, maar we hebben ook weer veel gezien. Pas
laat arriveren we op het eiland Langøya, in Sortland
waar we een klein hutje hebben.
Gisteren vonden we het landschap al zo mooi, zeker in vergelijking
tot wat we gezien hebben van Denemarken, Zweden en Finland,
maar vandaag hebben we zeker net zoveel genoten. We zijn
benieuwd wat Noorwegen nog meer voor ons in petto heeft...
vorige
reisverslag | volgende
reisverslag
|
vliegticket
