gedetailleerde informatie over diverse landen waar is de camping, wat kost deze kamer, hoe ruil ik een woning en nog veel meer..... alles over vluchten, vliegvelden, auto's, campers, motoren, treinen, metro's, bus- en bootreizen zoek een groepsreis, een cruise of een vlucht met hotel uitgebreide info en tips voor een actieve  vakantie ! tips over bagage, geld, reisdocumenten, gezondheid en nog veel meer ! zoek een nieuwsgroep, reisgenoot, reisverslag, fotoreportage, reisgids of landkaart !
Travelmarker Homepage

Sulawesi - Het Nationale Park Lore Lindu

reis terug  

Het Nationale Park Lore Lindu © Travelmarker ReizenindonesieHet Taman Nasional Lore Lindu ligt in de districten Poso en Donngala. Het park, dat voor 90 procent met regenwoud bedekt is, strekt zich uit over 130.000 hectare. Het laagland van het park ligt op 200 m hoogte, het hoogste punt is de 2610 m hoge Gunung Rorakatimbu. In het reservaat ligt het mooie Lindumeer aan de voet van de 2355 m hoge Gunung Nokilalaki. Lore Lindu is het meest bezochte natuurgebied van de provincie. Naast de ongerepte natuur en de prachtige trektochten die je hier kunt maken, zijn de mysterieuze stenen beelden en vaten in de Bada-, Napu, en Besoavallei de reden waarom elk jaar meer en meer toeristen het park bezoeken.
De beste periode om het park te bezoeken ligt tussen januari en maart en tussen juni en september. Hou er rekening mee dat het ook in deze periode flink kan regenen.

Bezoek het Nationale Park Lore Lindu met Travelmarker Reizen

Travelmarker Reizen organiseert zeer bijzondere reizen naar Lore Lindu met privé-chauffeur .

Beelden op het Pokekeaplateau in de Besoavallei © Travelmarker ReizenindonesieMysterieuze beelden
Verspreid door de valleien van Lore Lindu liggen verschillende stenen overblijfselen van een reeds lang verdwenen cultuur. Nog altijd is onbekend wanneer, door wie en waarom de monolieten zijn opgericht. Toen Nederlandse missionarissen aan het eind van de 19de eeuw in de vallei aankwamen, wist de bevolking niets te vertellen over de stenen overblijfselen. Wel werden in die periode nog altaren van bamboe voor de beelden opgericht, een gebruik dat tegenwoordig niet meer voorkomt. Het gebied wacht nog altijd op intensief archeologisch onderzoek. Tot die tijd dateert men de monolieten tussen 2000 voor en 1300 na Chr., een erg ruime en vrijblijvende schatting.
Haris Sukendar, een Indonesische archeoloog die zich gespecialiseerd heeft in de monolitische culturen van de archipel, noemt de beelden arca-menhirs.De beelden verschillen nogal qua afmeting, maar hebben allemaal dezelfde uiterlijke kenmerken. Ze hebben een plat en rond gelaat, dat in verhouding tot de rest van het lichaam buitengewoon groot en duidelijk is. De geslachtskenmerken zijn meestal duidelijk aanwezig, en de erecties en open vagina's doen vermoeden dat het hier om een vruchtbaarheidscultus ging. Sommige beelden hebben wat gekortwiekte armpjes, geen enkele heeft benen. Ze zijn tussen de 1 en 3 m hoog. Uitzondering hierop is de indrukwekkende 440 cm hoge Palindo op het Sepe-plateau in de Badavallei. Sommige wetenschappers menen dat de beelden offerpalen geweest zijn. Inderdaad zijn er nog altijd stammen in Indonesië, zoals de Ngaju uit Centraal-Kalimantan, die buffels slachten bij een houten paal met menselijke vormen. In elk geval hebben de beelden te maken met de voorouderverering. De Nederlandse zendeling en etnoloog Kruyt, die de Badavallei in 1908 bezocht, deelt mee dat na een rijke oogst dankoffers bij de beelden neerlegd werden. Een raadsel is ook hoe de beelden hier terecht gekomen zijn. De grijze steen waaruit ze gehouwen zijn komt namelijk niet in het gebied voor.

stenen vaten op het Pokekeaplateau in de Besoavallei © Travelmarker ReizenindonesieStenen vaten
Verspreid door de valleien liggen een aantal kalamba's. Dit zijn stenen vaten, waarvan men tot op heden de functie niet kent. Hoewel de lokale bevolking ze 'pendoia datu' (koninklijke badkuipen) noemt, zijn de vaten vrijwel zeker begraafplaatsen. In Lengkeka is een vat opgegraven dat menselijke botten bevatte. In het vat lagen ook werktuigen, onder andere om boombastdoek te maken. Vermoedelijk waren dit grafgiften waarmee de overledene in het hiernamaals voor zichzelf kon zorgen. Bekend is dat de bevolking van het gebied in aardewerk kruiken werd begraven. Het is dan ook aannemelijk dat voorname heden zich in de veel kostbaarder stenen vaten lieten begraven. Het begraven van mensen in aardewerk kruiken heeft tot 1904 plaatsgevonden.

Veel van de kruiken zijn helaas in het verleden door schatgravers leeggeroofd en vernield. Vooral de inhoud van de stenen vaten waarin de edelen lagen, stond natuurlijk hoog op het verlanglijstje van grafrovers. De stenen vaten in de Napu- en Besoavallei zijn vaak fraai versierd met dierlijke en menselijke figuren. Gelijksoortige stenen vaten zijn ook in de Bataklanden van Noord-Sumatra, in Laos en in de Mekongvallei aangetroffen, alhoewel deze minder verfijnd zijn. De fijne vormen en de afwerking van de beelden en vaten van Lore Lindu doen vermoeden dat men het gebruik van ijzeren werktuigen al kende. Inderdaad heeft men fragmenten van metalen beitels en speerpunten in de Badavallei opgegraven. De stenen vaten in de Bada-vallei zijn overigens niet gedecoreerd. Sommige kalamba's hebben nog altijd een stenen deksel, en een enkel vat heeft een vierkante m plaats van een ronde vorm.

Flora en fauna
De flora in de hogere regionen van het park wordt gedomineerd door eike-, laurier- en naald-bomen. In het park leeft onder meer de zwarte makaak (Macaca Tonkeana), de haarloze babi- roesa, de anoa en de maleo. De kans om van de laatste drie een glimp op te vangen is echter zeer klein.

Geschiedenis
In 1903 begonnen de Nederlanders met de grootscheepse pacificatie van de binnenlanden van Midden-Sulawesi. Hun felste tegenstander in dit gebied zouden de Kulawi blijken te zijn, met wie in 1904 drie maanden lang slag werd geleverd. De Kulawi konden pas tot overgave worden gedwongen nadat hun leider, Toi To-rengke, gevangen werd genomen. De bevolking van de Napuvallei gaf zich ook niet zonder slag of stoot aan het KNIL over. Zij werden pas definitief verslagen bij de slag van Peore (1907). Na de pacificatie van de hooglanden van Lore werd het gebied bestuurd door de raja's van Lore en Kulawi, die daarbij verantwoording verschuldigd waren aan het Nederlandse gouvernement. Ook hier werd de bevolking gedwongen de bergen te verlaten. Ze moesten zich in het laagland vestigen om daar rijst te gaan verbouwen. Met de verbouw van rijst waren deze volken tot dat moment onbekend. Vooral het laagland rond het Lindumeer veranderde in die jaren in een groot rijstveld. Een andere ingrijpende verandering in de levenswijze van de bevolking werd bewerkstelligd door een aantal zeer ijverige missionarissen, die na de pacificatie zieltjes in het gebied begonnen te winnen. Tijdens de Japanse inval in 1942 had het KNIL in Midden-Sulawesi de Bada-vallei uitgekozen als punt waarop de troepen bij een eventuele aanval moesten terugtrekken. Deze keuze werd bepaald door de steun die van de inmiddels christelijke Bada verwacht kon worden, en van het feit dat de vallei via een groot aantal voetpaden bereikbaar was.

Bevolking
De bevolkingsgroepen van Lore Lindu zijn verwant aan de zuidelijker levende Toraja. Onderling zijn er grote verschillen, die het best tot uiting komen in het grote aantal lokale dialecten die in het gebied worden gesproken. Men spreekt hier Bada, Kaïh, Napu en Pipikoro. Verschillende stammen in de provincie gebruikten vroeger kleding van boombastdoek' De Spaanse monnik Domingo Navarette schreef in 1657 het volgende:
'De mannen en vrouwen zijn in niets anders gekleed dan papier. Als het regent kleden zij zich uit en dragen hun kleren onder de arm, aangezien water papier aantast'.
De bruinrode boombastdoek werd ab dagelijkse kleding gebruikt, de witte werd tijdens godsdienstige ceremonies, feesten en huwelijken gedragen. Vrouwen moesten als ze 7 maanden zwanger waren een witte boombastdoek dragen, die ze pas nadat de baby geboren was uitgetrokken mocht worden. Boombastdoek werd in de vorige eeuw geëxporteerd naar andere eilanden. Op Bali werd het onder andere gebruikt als doek voor kalenderschilderingen. Tegenwoordig is het maken van boombastdoek door de gemakkelijke verkrijgbaarheid van textiel in onbruik geraakt. Nu wordt het doek nog alleen af en toe in Gintu gemaakt en daar ook te koop aangeboden. Slechts de oudere vrouwen beheersen de techniek nog, en boombastdoek wordt alleen nog af en toe bij speciale gelegenheden gedragen.
Het doek wordt van de bast van wilde vijgen en broodvruchtsoorten gemaakt. Om een doek te maken is een 30 m lange stam met een doorsnede van 20 cm nodig. De afgepelde bast wordt eerst een kwartier gekookt om het zacht te maken. Daarna wordt de bast beklopt met 2 ruwe houten voorwerpen; de 'paona' en de 'ike'. Het duurt -afhankelijk van het type boombast- 3 dagen voordat een lap op deze wijze een fijne structuur heeft gekregen. Daarna wordt de lap in de wind te drogen gehangen en vervolgens nogmaals beklopt met een glad voorwerp. Het was verboden boombastdoek binnen het dorp of op de akkers te maken, omdat het geklop de geesten zou opschrikken en zelfs zou kunnen raken. Het laatste onderdeel van het werk is de 'raula'. Hierbij wordt de bast of het fruit van de ula-boom (Strychnos liqustrina) verpoederd en gekookt. De ingekookte rode vloeistof maakt de lap steviger. Hierna wordt de -inmiddels roodbruine- stof weer gedroogd. Om zwart te verkrijgen, wordt de doek voor het drogen eerst nog 10 minuten in de modder geweekt. Patronen worden verkregen door met bewerkte stenen of hout op het doek te slaan. Reparatie van boombastdoek 's eenvoudig, je stampt er gewoon een nieuw stukje bast overheen. Een doek van een beetje kwaliteit kan 3 jaar meegaan. Het nadeel van boombastdoek is dat het toch vrij stug blijft, en niet gewassen kan worden. Boombastdoek werd door de vrouwen overlappend in geplooide rokken gedragen. Het werd met een touw of riem om het middel bevestigd, waarna het bovenste deel naar beneden werd gevouwen. De mannen droegen eenvoudige lendendoeken. De boombastdoek leeft voort in de katoenen kleding. De rokken van oudere vrouwen hebben het gelaagde patroon van de oude rokken van boombastdoek- Volgens sommigen is de kleding van enkele stammen, zoals de Lore en de Kulawi, beïnvloed door de Portugezen, volgens anderen vertoont de kleding veel overeenkomsten met kleding uit Gujarat (India)


.

Bestel 'n vliegticket, hotelkamer en nog veel meer via Travelmarker

Zoek een voordelige
naar menu tipsvliegticket
naar menu tipslastminute
naar menu tipsreisverzekering

naar menu tipshotelkamer
naar menu tipsvakantiehuisje
naar menu tipscamping
naar menu tipsreisgidsen
naar menu tipsgolfreis naar menu tipscruise
naar menu tipshuurauto naar menu tipstreinreis
Doe het zelf met TMreizen !
naar beginpagina landeninfonaar beginpagina land
 klimaat
 geografie
 flora &  fauna
 geschiedenis
 bevolking
 cultuur
 evenementen
 taal
 transport
 accommodatie
 culinair
 communicatie
 individuele rondreizen
 bouwstenen
 groepsreizen
 activiteiten
 praktische tips
 bezienswaardigheden
klik hier om naar een ander land te gaan

Stel zelf jouw reis naar Indonesië samen !





   

                  

© 2019 www.travelmarker.nl