gedetailleerde informatie over diverse landen waar is de camping, wat kost deze kamer, hoe ruil ik een woning en nog veel meer..... alles over vluchten, vliegvelden, auto's, campers, motoren, treinen, metro's, bus- en bootreizen zoek een groepsreis, een cruise of een vlucht met hotel uitgebreide info en tips voor een actieve  vakantie ! tips over bagage, geld, reisdocumenten, gezondheid en nog veel meer ! zoek een nieuwsgroep, reisgenoot, reisverslag, fotoreportage, reisgids of landkaart !
Travelmarker Homepage

Kenia - Masai Mara Wild Reservaat

| Introductie Kenia | Nairobi | Naivasha meer | Magadi meer | Nakuru |
| Baringo & Bogoria meer | Meru NP | Turkana | Treinreis Nairobi - Mombasa |
| Tsavo Nationaal Park Oost | Amboseli Nationaal Park | Karen Blixen | Mombasa |
| Aberdare NP | Samburu Wild Reservaat & Ruma Nationaal Park |
| Masai Mara Wild Reservaat | Kericho | Kora Nationaal Reservaat | Safaritips |

door Joke Warmenhoven

Bavianen © Alie Dieleman & Jan Kees Meindersma

Masai Mara Wild Reservaat

Het Masai Mara Wild Reservaat is beroemd om zijn immigratie van de gnoes, elk jaar komen ze over de grens van Tanzania naar dit gebied. Dit reservaat is genoemd naar de Masai, de alhier wonende nomadenstam en de Masai Mara rivier, de levensader van het park. Het Masai Mara Wild Reservaat is de noordelijke uitloper van de Serengeti (Tanzania) en heeft een totale oppervlakte van 640 vierkante kilometer.

Hyena © Travelmarker ReizenZowel het landschap als ook de hier voorkomende diersoorten, zijn typisch Serengetisch. Reusachtige kudden gnoes, zebra’s, antilopen, giraffen, olifanten en buffels grazen de steppen af. Van leeuwen en jachtluipaarden tot jakhalzen en topi’s. In het water van de Masai Mara rivier koesteren de nijlpaarden en croco’s zich in de hete zon. Het vruchtbare gras- en bosland van de savannen vormt de woonplaats van grote kudden gnoes. De dieren op de savanne hebben nooit een verkeerde lichaamsbouw. Ze zijn zo gebouwd, dat ze de beste overlevingskans in de natuur hebben. Thomson (Tommie) is een gazelle die heel wat kleiner is dan de Grant gazelle en makkelijk te onderscheiden. De zwarte strepen op de flanken en de bruinrode tint van de rug zijn opvallende kenmerken van de Thomson gazelle. Leuk is zijn zwarte staartje, dat staat nooit stil. Opvallend zijn de geringde horens. Bij de Lodges zijn vliegveldjes dus het is ook een in- en uitvliegsafari en je kan ook met een hete luchtballon de prachtige fauna en flora bekijken. Dit wordt gecombineerd met een heerlijk champagne ontbijt midden in de bush. Een belevenis op zichzelf, maar ontzaglijk duur. Na een geweldige ochtend en veel wild gezien gingen we lunchen in een Lodge, we zaten bij andere toeristen aan tafel, die we al meerdere keren ontmoet hadden, gezellig onze lunch te gebruiken. Een lopend buffet met alles erop en eraan. De tafels zijn gezellig met bougainville en meerdere gekleurde bloemen versierd. Van warm tot koud buffet, vruchten in overvloed, verschillende soorten cake, het kon niet op.

We zaten uiteraard safariverhalen te vertellen, totdat Gerard zei, ik wordt gek van dat kikkerbandje geluid. Dat gekwaak gaat nu wel erg lang duren. Ik zei joh, doe niet zo vervelend het zijn echt kikkers. Het werd dus een gekibbel van welles en nietes.
Gerard werd het zat en wenkte de ober of hij even aan de tafel kwam, en zei tegen de ober wilt u zo vriendelijk zijn, dat kikkerbandje af te zetten we hebben het nu al een half uur aangehoord en weten nu wel dat het kikkers zijn. Gerard zei tegen de ober zet nu maar een leeuwenbandje op. De ober zei meneer dit is geen cassette, het zijn kikkers. Gerard werd nog kwader en zei nogmaals zet de cassette af. De ober bleef rustig en zei het opnieuw, meneer dit is geen cassettebandje. Ik was dat gezeur zo zat en liep van de tafel af en ging naar buiten waar ik een grote vijver zag en uiteraard de kikkers die in de vijver leefden. Ik liep terug en zei tegen Gerard zijn jullie nu uit het gesprek gekomen. Nu wel zei Gerard want inmiddels was de manager met de ober aan de tafel gearriveerd. Gerard wilde nog even komisch zijn en zei tegen de manager, zet nu maar dat leeuwenbandje op, de manager gaf als antwoord de leeuwen hoort u vanavond wel, als u in de tent ligt. Gerard en de andere toeristen kwamen we nog twee keer tegen in de Lodges en het gesprek was “the frog”.
We hadden besloten om in een Lodge te slapen, want op de campingplaats stond een Engels echtpaar die een panga (een groot kapmes) zwaaiend tegen de bavianen gebruikte, bij de achterklep van de auto was zijn vrouw bezig met het bereiden van de lunch. Maar de bavianen kwamen steeds weer terug. Haar echtgenoot had een stok in de hand en daar zwaaide hij de bavianen mee weg. De deuren van de auto stonden voor open, ineens zag ik meneer de baviaan (een joekel was het) op de zitplaats van de chauffeur zitten en schreeuwde je sleutels zitten nog in het kontakt. Ik rende erheen en joeg hem zwaaiend met mijn vest weg, het scheelde een haar want met zijn hand had hij al de contactsleutel vast. Anders was hij ervan doorgegaan met de sleutel. Bavianen vooral de mannetjes hebben een gebit, dat voor die van een roofdier niet onder hoeft te doen. Ze schrikken er zeker niet voor terug een luipaard te lijf te gaan. De volgende morgen kwamen we het echtpaar tegen in het park. Ze hadden niet in de tent geslapen, maar in de auto. Er stonden nog meer tenten die de bavianen al hadden opengemaakt of vernield. En wij hadden een heerlijk bad en een verschrikkelijk goed diner in de Lodge.
Magnifiek zijn de prachtige kroonkraanvogels, Oeganda heeft deze vogel als het nationaal embleem op zijn vlag. De dans van deze vogels is zeer boeiend. Hun beroemde dansen zijn een feest voor het oog.
Zijn elegante gestalte, lange hals en poten doen hem op het eerste gezicht een beetje op een reiger of een ooievaar lijken, maar is beslist hier aan verwant. Zijn trompetachtige roep, die een kilometer ver te horen is, klinkt weemoedig in de oren. WA-AAW, WA-WAWAAW. Er is qua uiterlijk geen enkel onderscheid tussen mannetjes en wijfjes. Beide hebben ze de prachtige gouden verenkroon. Het zwarte kapje dat er zacht glanzend bont uitziet, de helrode keellel en de prachtige blauwe ogen. Het is de meest decoratieve en kleurrijkste steltloper van geheel Afrika. Maar ook de secretarisvogel is een prachtige vogel, die ook wel slangenarend wordt genoemd. Het is geen steltloper, maar een roofvogel. Zijn lange kuifveren op zijn achterkop, die eruit zien als de pennenschachten. Het is een groot plezier om hem op stijve hoge poten statig door het gras te zien stappen, met een vasteberadenheid en een geweldige energie. We hebben hem voor de auto zien lopen. Hij bleef met uitgespreide vleugels voor de auto uitlopen, het is meer uitrennen. Het is een stapper. Soms stopt hij bruusk om een of andere kleine prooi naar binnen te werken, een hagedis, sprinkhaan of een krekel. Ontdekt hij een slang, dan verandert de secretarisvogel totaal. Zijn topveren gaan rechtop staan. Spreidt zijn vleugels open, danst op zijn hoge sterke poten, die enorme grijpkracht bezitten en dan gaat hij in de aanval. Tegen dodelijke beten beschermt de slangenarend zich door snelle bewegingen en door de klapperende vleugels als schild te gebruiken. De slang giftig of niet wordt de pas afgesneden. Ze wordt achter de kop gegrepen en indien niet te groot in haar geheel verzwolgen. Langer dan een meter, dan wordt de slang in stukken getrokken. Heel weinig slangen winnen het van de secretarisvogel. Nog een typische vogel is de neushoornvogel, prachtig kleuren en een grote snavel. Deze zat meerdere malen op een tak boven onze tenten. Typerend is wel het insluiten van het vrouwtje. Als een paartje een nestholte in een boom gevonden heeft en het vrouwtje eieren wil gaan leggen, wordt de ingang van het nest met vochtige klei en uitwerpselen dicht gemetseld. Het vrouwtje zit dan al in de nestholte en brengt dit metselwerk aan de binnenkant aan, terwijl het mannetje de specie aanvliegt. Slechts een kleine spleet blijft er uiteindelijk open en door die opening voert het mannetje z’n vrouwtje gedurende de gehele broedtijd. Ook als de jongen uitgekomen zijn, maar nog klein, blijft de moeder opgesloten zitten. Het mannetje draagt ononderbroken voedsel aan. Voor moeder neushoornvogel en de jongen neushoorntjes. Paps is er maar druk mee. Als de jongen flink gegroeid zijn en de nestholte te klein wordt, hakt het vrouwtje de ingang met haar krachtige snavel open, daarbij geholpen van buitenaf door pappie.
We blijven nog even bij de vogels. De maraboe is erg lelijk. Het dier behoort wel tot de familie ooievaar. Zijn korstige kop, de roze, vlezige akelige kale keelzak. Zijn ganse gedrongen gestalte en vooral zijn lugubere levenswijze boezemen de mens weinig sympathie in en bezorgen de vogel “ten onrechte” een slechte naam. Ze hebben een onsympathiek voorkomen. Het zijn toch uiterst nuttige vogels. Zeker onmisbaar in de wildernis. Ze ruimen alles op. Als hij zich opwindt kan de keelzak opzwellen en een helrode kleur aannemen. De fraaie witte poten van de maraboe lijken net witte sokken. Maar dat wit is de mest die de maraboes gewoon langs hun poten laten lopen. Iedereen denkt meteen, vies hè. Toch niet! De bijtende mest schijnt een afdoend middel te zijn tegen parasieten en andere ziekteverwekkers, waarmee de maraboe bij zijn dagelijkse bezigheden (het ronddobberen in aas en ander dierlijk afval) veel mee te maken heeft.

vorige reisverslag | volgende reisverslag

.

Bestel 'n vliegticket, hotelkamer en nog veel meer via Travelmarker

Zoek een voordelige
naar menu tipsvliegticket
naar menu tipslastminute
naar menu tipsreisverzekering

naar menu tipshotelkamer
naar menu tipsvakantiehuisje
naar menu tipscamping
naar menu tipsreisgidsen
naar menu tipsgolfreis naar menu tipscruise
naar menu tipshuurauto naar menu tipstreinreis
Doe het zelf met TMreizen !
naar beginpagina landeninfo
 Europa
 Afrika

 Midden-Oosten

 Azië

 Oceanië

 Midden-Amerika

 Zuid-Amerika






   

                  

© 2019 www.travelmarker.nl