gedetailleerde informatie over diverse landen waar is de camping, wat kost deze kamer, hoe ruil ik een woning en nog veel meer..... alles over vluchten, vliegvelden, auto's, campers, motoren, treinen, metro's, bus- en bootreizen zoek een groepsreis, een cruise of een vlucht met hotel uitgebreide info en tips voor een actieve  vakantie ! tips over bagage, geld, reisdocumenten, gezondheid en nog veel meer ! zoek een nieuwsgroep, reisgenoot, reisverslag, fotoreportage, reisgids of landkaart !
Travelmarker Homepage

Tanzania - Serengeti Nationaal Park

| Introductie Afrika | Ngorongoro Krater | Lake Manyara N.P. | Tarangire N.P |
| Serengeti N.P. | Mikumi N.P. | Ruaha Nationaal Park | Selous Wild Reservaat |
| Bagamoyo | Arusha Nationaal Park | Zanzibar | Safaritips | Nawoord |

door Joke Warmenhoven

Het Serengeti Nationaal Park

Het Serengeti Nationaal Park in Tanzania is het bekendste Nationale park van de wereld. Professor Bernhard Grzimek en zijn in Oost-Afrika dodelijk verongelukte zoon hebben dit park door hun (in vele talen vertaalde) boek: "Serengeti mag niet sterven" wereldbekend gemaakt.

acaciaboomLandschap

Het park bestaat uit landschappen van boomloze, uitgestrekte grasvlakten in de centrale delen van het park tot savannen met acacia's, dicht struikgewas en zelfs bos langs de rivier de Mara. Het "kopje" is een rotsformatie van graniet die door erosie bloot is komen te liggen en later door de enorme temperatuursverschillen van dag en nacht ongeveer drie kwart deel in omvang is geslonken. De kopjes tonen ons een deel van de granieten ondergrond van het grootste deel van de Oost-Afrikaanse hoogvlakte.De kopjes worden bij naam genoemd. Bergen komen in de Serengeti niet voor.

de Olduvai-kloof

De Serengeti-steppe is hier heel vlak. Je zou denken dat je met gesloten ogen een hele dag zou kunnen lopen zonder enig gevaar en hoogstens ‘n keer met je voet tegen een gnoe-schedel zou schoppen of met je voet in een vossengat terecht zou komen. Maar in werkelijkheid zou een geblinddoekte wandelaar hier een kilometer achter de stuifduinen honderd meter loodrecht naar beneden in de afgrond storten. Er loopt namelijk een ongeveer 100 meter diepe grote rivierbedding dwars door de Serengeti-steppe. De Masai noemen de kloof Oldupai, omdat hier een soort wilde sisal groeit, waarmee men goed kan vlechten en binden. Bij ons is de kloof bekender als de Olduvai-kloof, door de belangrijke ontdekking van Mary Leakey, de vrouw van de antropoloog Dr Louis Leakey. Ze vond twee grote tanden en een deel van een schedel in de Olduvai-kloof. met tussenpozen werkten de familie Leakey 25 jaar lang in de Olduvai-kloof, waar ze een aantal dierlijke fossielen en zeer primitieve werktuigen opgroeven. Ze vonden zelfs een maar liefst 1,7 miljoen jaar oude schedel. Dr Leakey doopte zijn vondst de "Homo Habilis, ofwel "handige mens". Bekender was de notenkraker man of "Zinjantropus Bosei", een skelet, die nu in het Nationaal Museum in Dar es Salaam staat te prijken.

Hyena © Travelmarker ReizenDieren

In de Serengeti kun je kuddes kongoni's, troepen bavianen, kuddes riet- en bosbokken, zwermen francolini's, parelhoenders en andere gevogelte zien. Miljoenen cicaden sjirpen hun lied, hyena's huilen of lachen, zebra's en jakhalzen blaffen en de leeuwen brullen. Dat is de Afrikaanse nacht, zoals men het zich niet schoner kan wensen. De Serengeti is zo overweldigend, dat woorden om het te beschrijven ontbreken. Overal ziet het zwart van het wild. De steppe dreunt en het stof waait op onder de hoeven van duizenden en nogmaals duizenden zebra's en gnoes.

gnoesGnoes

De bekendste trektochten zijn wel die van de wildebeesten of gnoes. Ze verzamelen zich rond Naabi Hill en Ndutu. Dit is een werkelijk een geweldige ervaring. En dat moet je zeker meegemaakt hebben. Alleen al de geluiden die de gnoe's voortbrengen. De gnoe is zo groot als een klein paard, maar veel lomper. De gnoe lijkt uit verschillende dieren opgebouwd, zo merkwaardig ziet hij eruit. De verhoudingen tussen de betrekkelijk kleine en zware kop, het krachtig voorlichaam en het nogal sierlijke achterlichaam lijken zoek. Het is een eigenaardig beest met zijn kleine oogjes en een korte nek.

De gnoes hebben lichtbruine kalveren. We zijn vier uur bezig geweest om een klein gnoekalfje (dat onze landrover voor zijn moeder aanzag) weer terug te brengen naar de kudde in de hoop dat moedergnoe haar terug zou vinden, maar tevergeefs. Eindelijk dachten we toen ze weer naar de kudde rende, en dat een andere moedergnoe zich over het kleintje zou ontfermen. Maar nee hoor! Hopeloos en zo triest, die kleine zou zeker ten prooi vallen aan een hyena of leeuw. Waarschijnlijk was haar moeder ook gedood door leeuwen. Wat is dit toch zielig, maar zo is de natuur.
Zo hebben we een kleine zebra gewond rennend achter de auto gehad die deze voor zijn moeder aanzag. Of later het Masai kalf dat dezelfde neigingen had. Elke keer stopten we en zetten hem in terug de bush. Maar telkens rende hij als een gek weer achter de landcruiser aan.

masaiLater zagen we in de spiegel van de auto een Masai-herdersjongen. Deze kwam zijn kalfje ophalen. Toen we weer vertrokken met de auto maakte het kalfje zich los van de Masai-jongen en rende weer achter ons aan. We hadden gelukkig een touw in de auto en hebben dit het om het kalfje zijn hals gebonden, opdat hij weer niet zou vluchten. Gelukkig ging alles goed en de Masai-jongen was blij, vooral omdat hij snoep en een pen van ons had gekregen.

luipaard © Travelmarker Reizen

Luipaarden

In het Lobo-district zagen we twee luipaarden die een afspraak hadden, wat zeer uniek was. Helaas was het gras hoog, waardoor je ze bijna niet kon zien. Geweldig dat het vrouwtje en het mannetje samen waren en dat deze twee prachtige luipaarden zorgen voor het nageslacht. Echt prachtig om te zien, maar dit konden we jammer genoeg niet filmen. Maar toch konden we genieten van dit spectaculaire schouwspel.

Hyena's

Hyena's krijgen zwarte babies en zijn zeer zorgzaam. De kaken van de hyena's zijn krachtig. Met ongelooflijk gemak kraken ze de zwaarste botten om bij het merg te kunnen komen.

leeuw © A. KeysLeeuwen

Roedels leeuwen met oma, moeder en dochters en zonen. En dan de prachtige mannetjes. In het westelijk deel van de Serengeti, waar de grote kuddes tijdens de droge tijd in de buurt van de op het Victoria-meer afwaterende rivieren verblijven, komen ook talloze andere herbivoren voor die allemaal gebruik maken van het aanwezige voedsel. Het Lobo-district, vlakbij het Victoria-meer, is een zeer mooie omgeving. Vaak houden de toeristen zich meer op in het hart van de Serengeti, wat wel jammer is. In het Lobo-district zijn de leeuwen veel schoner dan op de Serengeti-vlakten, waar ze een en al vlieg op hun huid hebben.
De gele reuzenkatten doden gnoes, zebra's en antilopen. Dat gaat heel vlug, ze bijten in de nek of breken de ruggengraat. Dat de ene leeuw een andere, een soortgenoot dus, om het leven brengt, is ongebruikelijk. Leeuwen hebben een speciale voorkeur voor het vlees van wrattenzwijnen, en ze kunnen dan ook uren zitten wachten tot er een zwijn uit een hol te voorschijn komt. Langs het pad waarop we reden zagen we zo'n warthog, die vliegensvlug langs de weg spoorloos verdween. Iets verderop lagen onder een boom twee leeuwinnen, die dit tafereel gadesloegen. Al sluipend kwamen ze dichterbij en lagen beschut op de loer om in actie te komen. Een van de biggetjes kwam als eerste het hol uit (ons vermoeden dat het zwijn jongen had werd hiermee bevestigd). Het ging grazen op z’n knietjes. Razend snel en bijna niet te volgen graaide een van de twee leeuwen het kleine biggenzwijntje. De twee leeuwen begonnen te vechten om het kleine biggetje en haalden gemeen uit naar elkaar. Uiteindelijk verscheurden ze het biggetje, zodat ze toch nog allebei wat te eten hadden.
Een date tussen een leeuw en een leeuwin gaat als volgt: de krolse leeuwin probeert een mannetje met haar charmes te verleiden. Om hem te lokken, bevochtigd ze haar pad met urine gemengd met de afscheiding uit haar anaalklieren. De sterke geur windt het mannetje verschrikkelijk op. We zien hem koortsachtig haar spoor volgen en met de neusgaten wijd open haar lucht opsnuiven en aan de bosjes ruiken. Ze zijn de hele dag bezig met de liefde te bedrijven. Ze rusten weer uit en gaan weer liggen en mocht het vrouwtje er weer zin in hebben begint de liefde weer opnieuw. Het mannetje heeft dus niets in te brengen. Hij volgt haar op de voet. Er is geen sprake meer van jagen of eten en dat gedurende drie tot vijf dagen. Als het hem plotseling niet meer lukt wordt zijn plaats snel ingenomen door een van zijn metgezellen, die niet ver daarvandaan de hele tijd op de loer hebben gelegen.
Een bronstig mannetje is bijzonder gevaarlijk. Tijdens het paren bijt de leeuw in de nek van zijn wijfje om haar bewegingloos en rustig te houden. Bij het orgasme verslapt zijn greep en slaakt hij met zijn kop naar achteren een machtige brul.

giraffe © A. KeysGiraffen

Er is een legende, die beweert, dat de mens uit de hemel op de aarde is neergedaald door langs de hals van de giraffe naar beneden te glijden. De eerste archeologen, die in de Egyptische ruïnes werkzaam waren, vonden de eerste afbeeldingen van giraffe. Ze werden uitgebeeld en aanbeden als "waarzeggers" en als "uitkijktorens". Maar nu gaan we wel een hele tijd terug, want de Griekse opvolgers van de farao’s, de Ptolemeeën, waren bekend om hun menagerieën die ze er in Alexandrië op na hielden en het staat geboekstaafd dat Ptolemeus II eigenaar was van een giraffe. Historisch is ook bewezen, dat Julius Caesar in 46 v. Chr. een giraffe, die hij van Cleopatra ten geschenke kreeg, uit Egypte meenam naar Rome en er daarmee rond het Colosseum paradeerde. China speelde ook een rol met een giraffe en wel in 1414. Deze werd in de Grote Hal door Keizer Yung Lo in ontvangst genomen.
Twiga, zoals de giraffe in het Swahili genoemd wordt, is het toonbeeld van harmonie en vrede. Wel toepasselijk want als je de lange reus over de steppe ziet wandelen, leeft hij ook in vrede met zijn metgezellen. In de Sahara kun je nog steeds grotgravures zien van dit prachtige dier met zijn melancholieke ogen en die prachtige wimpers. Ze zijn werkelijk zachtmoedig en leven in goede verstandhouding met andere dieren, zoals zebra’s, impala’s, wrattenzwijnen en gnoes.

buffels © Travelmarker.nlBuffels

Buffels, die ook wel eens het zwarte vee van Afrika genoemd worden, komen overal voor. We hebben een kudde gezien van wel 800 buffels. Ze zoeken gezelschap bij elkaar in open terrein. Hun vijanden in de dierenwereld zijn de leeuw en de krokodil welke een rol speelt als de buffels aan de oever aan het drinken zijn. Als je door de parken rijdt en je stuit op een kudde buffels, staan ze je eerst argwanend maar vooral nieuwsgierig aan te kijken. Vervolgens draaien ze zich om en gaan er in een onbehouwen galop vandoor. Dan stoppen ze weer, kijken verbaasd om en staren je opnieuw grimmig aan om er dan weer in galop van door te gaan.

vorige reisverslag | volgende reisverslag

.

Bestel 'n vliegticket, hotelkamer en nog veel meer via Travelmarker

Zoek een voordelige
naar menu tipsvliegticket
naar menu tipslastminute
naar menu tipsreisverzekering

naar menu tipshotelkamer
naar menu tipsvakantiehuisje
naar menu tipscamping
naar menu tipsreisgidsen
naar menu tipsgolfreis naar menu tipscruise
naar menu tipshuurauto naar menu tipstreinreis
Doe het zelf met TMreizen !
naar beginpagina landeninfo
 Europa
 Afrika

 Midden-Oosten

 Azië

 Oceanië

 Midden-Amerika

 Zuid-Amerika




boek een individuele rondreis bij TMreizen





   

                  

© 2019 www.travelmarker.nl